Tammo 80

Ik kreeg net het volgende bericht van mama:

Ze zijn er weer, de griezels met hun harige poten en hun enge sprieten en hun harige lijven; de griezels waarvan je hoopt dat ze zo snel mogelijk bij iemand anders op de rug liggen te spartelen en dan een langzame dood sterven; de meikevers zijn uitgevlogen. Ze trekken een hoop vleermuizen aan, die ze ook nog vangen en opeten, oh wat ben ik blij dat ik geen vleermuis ben, dan was ik nog liever een meikever dan een vleermuis die ze op moet eten!!!

En ik ben het helemaal met haar eens! Die vieze, vieze, vieze beesten zijn echt eng, en ik heb flink wat angsten overwonnen vorig jaar om bijgevoegde foto te maken. Ze zijn trouwens ook een dag te vroeg, ‘t is nog april. Ik hoop dat ze in juni weer weg zijn, en dan zingen we met Reinhard May: Es gibt keine Maikäfer mehr. Hurra! Hurra! Hurra!

Imre belde vanmiddag, of ik zin had met hem en Yo-yi even over de vrijmarkt te lopen. Natuurlijk had ik daar wel zin in, ik had de vrijmarkt nog maar twee keer gezien. En ik zat op m’n kamer een beetje zinloos te niksen, dus kwam het aanbod als geroepen. ‘k Ben meteen op de fiets opgestapt naar Yo-yi’s huis, waar bleek dat het aanbod nog beter bleek: er was nog soep over (en ik had geen brood in huis).

We hebben vrij lang over de vrijmarkt gedrenteld. Erg leuk (heus), maar ook vermoeiend. Ik heb nog wel ëën ding gekocht, ik kon me niet inhouden. De buit: een verroeste steeksleutel nummer 17, afgepingeld van een euro naar 50 cent, nog steeds minstens een tienvoud te veel. Maar ik had ‘m toevallig nodig, en sleutel 17 uit m’n steeksleutelset is een keer bij een trapperreparatie gebroken.

We hebben na lang zeuren bij Imre hebben we een ijsje gekocht, wat niet eens nodig bleek want hij had er zelf ook zin in. Een heerlijk ijsje trouwens, bij ijswinkel Roberto.

Toen begonnen Imre en Yo-yi te stressen, want ze gaan morgen liften naar Barcelona. Ik heb maar even meegestresst, en samen met Yo-yi hier eten gemaakt (ik had veel in huis omdat ik met m’n vergeetachtige hoofd dubbel inkopen had gedaan). En ik heb nog lekker toetje over!

Omdat ik toch al op ben, ben ik net even over de vrijmarkt gefietst. Op weg naar buiten kwam ik trouwens Patricia tegen, die net thuiskwam. ‘t Arme wicht had gewerkt en was ook nog broodnuchter. De vrijmarkt ziet er zo ‘s ochtends vrij troosteloos uit. Een hele hoop rotzooi op straat (er zijn al wel doeners bezig om de boel op te ruimen), en verder op de kraampjes met verkopers na behoorlijk verlaten. Het leuke is dat ik daar gisteravond moeite moest doen om door een mensenmassa heen te komen, terwijl ik er nu met 30 doorheen fietste.

Momenteel ben ik trouwens aan ‘t genieten van een zonsopgang.

Gefeliciteerd met Wijlen Hare Majesteit de Koningin! Het zij opgetekend dat ik nu al uit m’n bed ben, om Peter snel naar het station moet werken (die moet marcheren in de koninginnedagoptocht). Klein vraagje: wordt koninginnedag binnenkort een paar dagen naar voren verschoven en koningedag genoemd?

Net terug van een bezoekje aan de Vrijmarkt! De stad is bomvol, met allerhand rommel, maar vooral met mensen. Het leukst is om te proberen er zo snel mogelijk doorheen te komen.

Peter, met wie ik erheen was, wilde ook nog even naar een optreden van zijn musicalvriend Wolfram. Erg leuk! Net als de Bouncers een tijdje terug een geinig ska-bandje. Ik werd een beetje als muurbloempje in de muur gedrukt, maar dat kwam ook een beetje omdat ik niet genoeg ruimte had om te dansen zoals ik dat eens in de zoveel jaar pleeg te doen. Toch wel leuk, volgend jaar ga ik weer.

Ik hoorde net van Imre, bij wie ik heerlijk gegeten heb, dat zijn vrienden (en dus mijn kennissen) Klaas en Jan Europees kampioen debatteren zijn geworden, en nog wel in de competitie voor mensen met Engels als moedertaal. Een geweldige prestatie die ook ik wel het vermelden waard vind!

Vanmiddag werd door de Half-5 dispuut van de Eindhovense studievereniging GeWis een Nostalgische Computerspelletjesmiddag georganiseerd. Vanwege mijn Prince-ervaring kon ik het natuurlijk niet nalaten er even een kijkje te nemen. Het was echt Eindhoven op z’n best: een zaal vol nerds (met maar liefst één meisje). Er werd hard gegamed, vooral het spel Paratrooper was populair. En de zaal hing vol met bliepgeluidjes die computers vroeger nog maakten.

Ik had gezegd dat ik Prince wel even binnen 20 minuten zou uitspelen. Op zich niet heel gewaagd, want dat is nog drie minuten langer dan het record. Op het laatst werd ik echter iets te lui, waardoor ik in level 11 belangrijke seconden heb verspeeld. Vandaar mijn bedroevende tijd: 20 minuten en 9 seconden.

Ik heb vorige week een kilo paaseitjes gekocht (in de aanbieding uiteraard), en ik heb de cruciale fout gemaakt ze uit hun verpakking te halen en op m’n bed te leggen. Dingen die op m’n bed liggen verhuizen namelijk elke avond naar m’n stoel, en elke ochtend weer terug naar m’n bed, en daardoor wil er wel eens wat zoekraken. Wees dus niet verbaasd als je hier op bezoek nog ergens een – overigens erg lekker – paaseitje aantreft.

Zal ik ook eens een stukje schrijven over volleybal, anders zou de indruk kunnen ontstaan dat ik dat niet elke maandagavond doe. Gisteravond, maandagavond dus, heb ik, zoals elke maandagavond, gevolleybald op het Schimmelplein, of beter gezegd in de sporthal van de school die op bovengenoemd plein gevestigd is. Na de warming-up met badminton (waarbij ik een potje met 10-0 heb gewonnen) zijn we, zoals elke maandagavond, gaan volleyballen. Of iets wat daarvoor moet doorgaan dan. We hebben in ieder geval genoeg gelachten. Volgende maandagavond trouwens geen volleybal, dan is ‘t vakantie.

Ik zou even het toetsenbord van m’n begeleider schoonmaken – en dat was wel nodig ook – maar ik ben een beetje te ver gegaan met het uit elkaar halen, waardoor ik nu twijfel of hij nog weer in elkaar komt. In het bijzonder heb ik een inbussleuteltje nodig dat heel erg akelig klein is. Heeft iemand dat toevallig?