Tammo 80

Alex mailde dat hij nog een halve quiche had staan die hij in z’n eentje niet op kreeg. Natuurlijk ben ik in zo’n geval niet te beroerd om te helpen, dus ik ben meteen vanuit Eindhoven (na eerst getreind te hebben) naar hem toegefietst, waar ik om 7 uur aankwam — ik maak lange werkdagen, maar dat is geen enkele garantie dat ik wat uitvoer…

De vegetarische quiche was heerlijk, Alex had duidelijk z’n best gedaan voor degene voor wie hij de quiche oorspronkelijk had gemaakt. Tijdens het eten hebben we nog een aflevering van South Park gekeken, die ook in het teken stond van vegetarisme. Dat was dus mooi uitgezocht.

Na het eten mocht ik een paar mooie muziekstukken beluisteren, die Alex op z’n gitaar ten gehore bracht. M’n accordeon staat inmiddels ook in Utrecht, dus misschien kunnen we binnenkort wat samen spelen.

Dit weekend ben ik kort thuis in Drenthe geweest, alwaar ik opgepast heb op m’n zusjes, op kraamvisite ben geweest bij mijn nieuwe neef Jan-Bouwe (niet te verwarren met m’n neef Bouwe Jan), en op de zestigste verjaardag ben geweest van Binus. Bij het oppassen heb ik Floor (4 jaar) haar hele bord laten leegeten, hetgeen een hele prestatie mag heten; na drie happen wilde ze al niet meer. Neef Jan-Bouwe (15 dagen) heeft geen moeite met eten, maar hij hoeft dan ook maar 30 cl. melk. Het jonkie is een leuke baby, maar ik heb nog geen kenmerkende verschillen opgemerkt met andere baby’s. Misshien komt dat tegen de tijd dat hij 20 is.

Zaterdag heb ik meegewerkt aan de voorlichtingsdag wiskunde (waar studenten worden geworven). ‘s Ochtends stond ik op de algemene informatiemarkt. Als lokkertje hebben we een prijsvraag met $1,000,000 beloning op de muur geschreven (Goldbach: elk even getal is de som van twee priemen). Een paar enthousiaste VWO’ers zou er eens naar kijken.

‘s Middags heb ik in het wiskundegebouw rondgelopen. Hier waren een paar leuke lezingen, die ik bij gebrek aan andere activiteiten maar heb bijgewoond. Jan Hogendijk had een praatje over de vierde dimensie, terwijl Rob Bisseling iets vertelde over zijn matrixdistributiesysteem Mondriaan. Voor het laatste praatje is huiswerk opgegeven (zie de website van Bisseling), maar ik heb dit nog niet gemaakt.

Door mijn hopeloze weblogachterstand loop ik momenteel zelfs stage-achterstand op. Maar dat heb ik natuurlijk gerust over voor de geachte lezers. Een van die lezers is Bertil, en met hem heb ik vrijdag een potje geboggled (van het werkwoord boggelen: ik boggle, bogglede, heb geboggled). We speeden met mijn spelregels, en misschien heeft dat er wel wat aan bijgedragen dat ik heb gewonnen. Vet gewonnen. Maar het was zeker wel gezellig, een plezierige afleiding van de stagewerkzaamheden (die overigens ook niet onplezierig zijn). Een van de twijfelwoorden was romen, maar getuige de link is dat gewoon een synoniem voor afromen. Zo leert men nog eens wat.

Ik heb al herhaaldelijk bericht over de Chinezen met wie ik m’n kamer op de TU/e deel. Ze staan ook online! Het blijkt dat zij allemaal een master doen die vergelijkbaar is met de mijne. Alleen ik doe hem lekker een jaar sneller.

Verder zijn mijn kamergenoten ook bezig met een cursus Nederlands, waarbij ik ze graag een keer ga ondersteunen. En er worden veel films gekeken, met Chinese ondertiteling.

Ik merk nu echt dat ik een internationale master volg. Behalve Chinezen (5 stuks) zit er hier ook een Vietnmese (die al eens heeft getrakteerd op zelfgemaakte loempia’s), een Oegandees (je mag raden wie dat op de foto is) en een Rotterdammer.

Net bij het bloed geven is m’n bloeddruk vastgesteld op 151 / 80. Dat is nogal hoog voor mijn leeftijd, dus gezien m’n bloeddruk kon ik wel eens stress hebben. Binnenkort eens aan de cardioloog vragen… De overige gegevens (voor wie echt alles van me wil weten): m’n hartslag was 76 bpm, en m’n hemoglobinegehalte 9.5 mol/liter. En ik ben dus een halve liter bloed armer.

Terwijl ik aan het apparaat lag was er buiten ineens een knal. Mensen zijn gaan kijken, en er was een meneer met z’n auto tegen een garagedeur aangereden. Hij was een beetje duizelig geworden van het bloed geven, en trapte in plaats van op de rem op het gaspedaal. De man moest met nekklachten worden afgevoerd, terwijl de brandweer zijn auto doofde.

Ik ben heel rustig naar huis gefietst.

Als beginnend forens ben ik eens begonnen met lezen in de trein. Momenteel ben ik bezig in Steeds verder weg, een boek met korte stukjes van Boudewijn B√ºch, dat ik van Sinterklaas heb gekregen. Tot mijn ontzetting heb ik in dit boek, van uitgeverij De Arbeiderspers, al twee spelfouten gevonden! Op p. 86: hoewel deze het […] ook al nergens vermeld. (De andere dt-fout ben ik kwijt.)

Gistermiddag heb ik voor m’n studie een praatje gehouden, in het kader van het seminarium Iterative methods. Mijn onderwerp was “Iterative methods for non-symmetric systems: FOM, GMRES, CGNE/CGNR and CGS/BiCG”. Ik was een beetje laat begonnen met de voorbereiding — de laatste sheet was een kwartier voor aanvang van het praatje af — maar toch was het een redelijk geslaagd praatje. In ieder geval een dikke voldoende, dus ik ben dik tevreden.

Maartje, die na mij sprak, had speciaal voor deze gelegenheid nieuwe kleren gekocht, net als ik. Ook haar heeft het geholpen: ze had een 7.

Vanmorgen, toen ik slechts een uur te laat op de TU/e aankwam en mijn computer aanzette, begon het ding ineens van alles automatisch te doen. Dat is wel vaker het geval, als de systeembeheerders dit belangrijk vinden. Dit keer duurde het echter twee uur: heel vervelend als je wilt werken. Daarom ben ik maar eens naar de helpdesk gegaan, die m’n computer meteen in beslag hebben genomen (om er eens rustig naar te kijken). Met een beetje geluk krijg ik er een nieuwe voor terug.

Momenteel zit ik te werken op de kamer van Wil Kortsmit, een van m’n begeleiders.

Gisteravond waarde ik me even in een actiefilm toen ik vluchtte voor de politie. De agenten stonden bij het Neude op fietslichten te controleren, en ik had weinig zin een boete te betalen. Daarom heb ik rechtsomkeert gemaakt, en ben ik tegen de richting in via een andere route alsnog naar Alex gegaan. De agenten hadden het zo druk met boetes uitdelen dat ze me bij mijn weten niet hebben achtervolgd (ik heb niet achterom gekeken). Nu maar hopen dat ze m’n signalement niet hebben genoteerd.