Tammo 80

Afgelopen dinsdag ben ik begonnen met mijn stage. Vandaar (en vanwege een stel deadlines) dat ik een beetje achterloop met het weblog. Maar geen nood, ik schrijf zo weer een stukje voor drie dagen aan elkaar. Voor het archief zal ik ook hier het standaardverhaal met de beschrijving van mijn stage nog eens afsteken. De stage vindt plaats aan de Technische Universiteit Eindhoven en gaat over het menselijk hart. Een anesthesist/fysioloog van het Elisabeth ziekenhuis in Tilburg heef samen met zijn vader een model gemaakt van het hart, en dat model mag ik nu gaan doorrekenen. Ook mag ik meedenken om het model te vervolmaken. Doel van het model is een situatie te maken waarin het hart in het model werkt zoals het bij gezonde mensen ook werkt. Vervolgens gaat we de ongelukkige proefpersoon in de computer eens wat “aanpassen”, bijvoorbeeld door een hartklep verkeerd om aan te sluiten of iets dergelijks. Het model moet dan aangeven wat er met de pati√´nt gebeurt, en wat we eventueel zouden kunnen doen om hem in leven te houden. Momenteel is het model nog in de status dat de pati√´nt in elke situatie te overlijden komt, dus er is nog een hoop werk aan de winkel.

Ik ben afgelopen zondag – zo lang heb ik m’n weblog al niet bijgehouden – drie√´ntwintig jaar oud geworden. Dat wil zeggen dat ik nu 23 lentes achter de boeg heb (dat heb ik met Imre doorgerekend, dus het is nog aan fouten onderhevig). Op m’n verjaardag is zo’n beetje de ganse familie op bezoek geweest, en naast een hoop gezelligheid heb ik ook een hoop cadeautjes gekregen :-) Om maar een selectie te maken: meer magneetjes, sokken, een vier-op-een-rij spel voor op zak, een theecombinatieset, een stel honden, snoep, en een nieuwe telefoon (m√®t camera). En een hoop snoep, waarmee ik altijd raad weet. Flink behoorlijk verwend dus. En ik heb vandaag op m’n werk nog een prachtcompliment erbij gekregen ook: ze dachten dat ik 26 was. (Op mijn leeftijd vind je het nog leuk om ouder gevonden te worden.)

Vanochtend ben ik bij het verjaardagsontbijt al uitgemaakt voor Jan lul, en nog wel door m’n bloedeigen moeder! Ze stond wafels te bakken, en toen bleek dat haast niemand nog wilde zei ze dat ze dan voor Jan Lul stond te bakken. Voor mij dus.