Tammo 80Gisteren was mijn vooralsnog (en waarschijnlijk definitief) laatste werkdag op het Verwey-Jonker Instituut. Dit is nog niet volledig tot mij doorgedrongen, en ik neem me stellig voor er nog regelmatig thee te komen drinken (dat was ook een van mijn hoofdtaken). Ik heb al een offici√´le afscheidshand van de directeur gekregen, maar er is ook nog een officieel afscheid op 10 februari. Ik heb vannacht wel van m’n (ex-) werk gedroomd.
Onderweg van Utrecht naar Zwolle kwam net een jongetje met zijn moeder en zusje bij me zitten. Ik was druk aan het lezen in de Vakidioot, en het jongetje was nogal ge√Ønteresseerd in de wikkel ervan (een plastic puutje). Zijn moeder zei dat hij ervan af moest blijven, maar ik mompelde dat hij het wel mocht hebben. Hij begon druk te fantaseren wat hij wel niet met het zakje zou kunnen doen: misschien kon hij er wel dino-botten in doen! Ook las hij – met grote moeite – mijn naam op de wikkel, en stelde zich voor: Sem. Ik heb tot Zwolle gezellig met Sem zitten kletsen over T-rexen, stegosaurussen, de basillosaurus en een stel andere – al dan niet zelfbedachte – dino’s.
Gisteren was huisgenote Lotte jarig – ook vanaf hier nog gefeliciteerd. Ze had voor haar verjaardag haar hele jaarclub en nog een paar andere vriendinnen te eten uitgenodigd. Ik had – uiteraard onafhankelijk – Imre en Yo-yi uitgenodigd om pannenkoeken te komen eten. Het was in de keuken dan ook gezellig druk. Yo-yi maakte als toetje chocolademousse, terwijl Lotte en zus kaassoesjes bakten. Ik maakte ondertusen grapjes en pannenkoekenbeslag. Toen de chocolademousse (die akelig veel op poep leek) klaar was, werden het lawaai, de drukte en de warmte Yo-yi even te veel, en moest ze even gaan liggen. Imre heeft verder geholpen met de pannenkoeken.
Toen de pannenkoeken op waren hadden we geen van drie√´n nog trek in chocolademousse die op poep leek, dus die staat nog in de koelkast. Imre moest zelfs even uitbuiken op de grond, iets wat met Music from the Singing Detective prima gaat. Yo-yi heeft intussen haar eigen highscore van DiamondMine op m’n PDA verbeterd.
Als afsluiting van de avond hebben we de computer die ik voor Yo-yi van het werk had meegenomen bij haar aangesloten (Imre heeft het afgemaakt toen ik te moe was).
Op de spelletjesavond maandag heeft Pieter stamppot rauwe andijvie gekookt, en ik mocht boodschappen doen Het boodschappenlijstje (per SMS):
Hé Jan, sorry voor het late berichtje. Voor morgen moet ik hebben: 1000 gr andijvie, 5 kg piepers kruimgi, een kg rundergehakt, spekjes, melk, boter. Dank
Hij heeft maar een zakje andijvie gebruikt, dus deze week heb ik, afgezien van de stamppot, ook nog andijviesla (dinsdag) en andijvie √° la cr√®me (donderdag) gegeten. En we hebben ook een zakje moeten weggooien…
Op di 27-01-2004, om 12:28 schreef Guido:
Tammo, HELP! (als je niets te doen hebt)
“Het Hermite’se inproduct” is natuurlijk onzin. Dat klinkt als “De Wimse kleren” of “Het Duistermaatse dictaat”. Maar hoe moet het dan? Om te beginnen moet die apostrof weg. Er is immers geen uitspraakprobleem. Eens? En die laatste e ook weg. “Hermites inproduct” zou oke zijn naar analogie van “Wims kleren”.
Maar nu wil ik een analogon van “de Melkertbaan” (let op: met hoofdletter). Je zou kunnen zeggen: “het Hermite-inproduct” (koppelteken slechts voor de uitspraak). Probleem is dat ik op de netplek van Onze Taal ook “het Salomonsoordeel” tegenkom. Ik neem aan dat die s geen s is van een tweede naamval, maar een “uitspraak-s” zoals in “dorpsgek”. Hoe zit dat nu precies? De Salomon(s)baan, het Melkert(s)oordeel.
Wat adviseer je me voor het Hermite-inproduct?
Bedankt, groeten, Guido
Op di 27-01-2004, om 12:51 schreef Tammo Jan:
Grappig dat jij ook zit met dit probleem. Ik heb in mijn propedeuse hierover al eens geklaagd tegen een prof, maar die zei dat het nou eenmaal het Hermitese inproduct is, en dat daar niks aan te doen is.
Laten we ons daarvan eens niks aantrekken en zelf een benaming verzinnen. De goede bedenker van dit inproduct heet – een gokje – Charles Hermite (1822-1901). Willen we zeggen “het inproduct van Hermite”, dan is het gewoon Hermites inproduct. Daar kan geen lid woordbij: “de Tammo’s computer” kan ook niet. We schrijven dus: het inproduct van Hermite.
Nu wil jij het inproduct van Hermite opnemen in je taal. Daartoe kun je van Hermite een bijvoeglijk naamwoord maken. Slechte wiskundigen doen dit door er domweg een e achter te zetten: het hermitese inproduct (ik ben van mening dan voor dit zelf bedachte bijvoeglijke naamwoord geen hoofdletter nodig is). Slimmere wiskundigen hebben de uitgang -isch gebruikt: het hermitische inproduct.
We kunnen nog een stapje verder gaan en een nieuw zelfstandig naamwoord invoeren, naar analogie met de Melkertbaan. Ik stel voor om er simpelweg het Hermite-inproduct van te maken. Een tussenvoeg-s wordt volgens de regels alleen geschreven als je hem hoort, en dat is hier niet het geval (het woord is immers nog door niemand uitgesproken). Dat je de ‘s’ welhoort als je het rare bijvoeglijke naamwoord ‘hermites’ uitspreekt, staat hier wat mij betreft los van.
Ik voel het meest voor de tweede optie: we maken een bijvoeglijk naamwoord door een gangbare uitgang achter Hermite te plakken. Dit is ook wat de Engelsen met “Hermitian” doen. Ik hoop dat ik je hiermee uit je twijfels heb kunnen verlossen.
Met vriendelijke groet, Tammo Jan.
Op di 27-01-2004, om 13:14 schreef Guido:
Dank je wel. Om even samen te vatten, de mogelijkheden zijn dan: 1. het inproduct van Hermite of Hermites inproduct 2. Wees origineel en bedenk een bijvoeglijk naamwoord: een goed vergelijk is misschien: “Het tijdperk van Karel” dat “het Karolingische tijdperk” wordt. Jij stemt dus voor “het hermitische inproduct”? Kan, ik ben er niet op tegen, maar waarom geen hoofdletter, zoals in “Bulgaarse yoghurt”? Bovendien smokkel je een “e” weg. 3. het Hermite-inproduct.
Gauss’ kromme, een Gausskromme, een gaussische kromme; Noethers ring, een Noetherring, een noetherse ring; Pavlovs reactie, een Pavlovreactie, een pavlovse reactie; Dedekinds snede, een Dedekindsnede, een Dedekindirianistische snede.
Oke, ik snap het systeem, dank je wel!! Wiskunde is lastiger dan je denkt…… (en wiskunde is gemakkelijker als je denkt….) Gegroet, Guido
Onder andere ter gelegenheid van mijn en Paulines verjaardag is vanavond de spelletjesgroep weer eens bijeengeroepen. We zijn begonnen met een potje Take it easy, dat ik nog een keer gewonnen heb op het NK Set. Hierna heeft Pieter voor ons allemaal stamppot rauwe andijvie met gehaktballen gekookt, en hij zag zowaar nog kans om chocolademousse voor na in elkaar te draaien. Hierna zijn we snel overgegaan op de cadeaus, een van de leukste aspecten aan een verjaardag (na het gezelschap hoor). Ik kreeg het spel Blokus, dat je ook online kunt spelen. Pauline en ik hadden het meteen goed door, want we wonnen als team van Marieke en Franka, die het al eerder gespeeld hadden :)
We hebben de avond traditioneel afgerond met Fluxx, boerenbridge en koningen. En daarna afwassen natuurlijk…
Mij staat de TV die ik een tijd geleden van een ex-vriend van Lotte heb gekregen al een tijd in de weg. Het is een vrij fors apparaat, en ik kijk haast nooit TV meer. Op een vloeroppervlak van 12 m2 is het dan rendabel om zo’n TV weg te doen. Papa wilde ‘m liever niet meenemen, en suggereerde dat ik hem (de TV) dan maar bij het grof vuil moest zetten. Dat kon ik niet over m’n hart verkrijgen, dus heeft hij nog twee weken langer in de weg gestaan. Tot vandaag, toen ik op www.gratisoptehalen.nl de volgende gezocht advertentie tegenkwam:
Hoi de tv van mijn dochter heeft het begeven. En aangezien we nu nietde financieele middelen hebben om een andere te kopen dachten wemischien via deze weg?3991 NP/Houten 06 – XXXXXXXX
Dus nu is de TV weg :)
Op de een of andere manier kom ik altijd bij het opruimen van m’n kamer een entreebewijsvoor de Vorderkaserklamm tegen. Zo ook net. Het is minstens 5 jaar geleden dat we daar geweest zijn (mama, weet jij nog precies wanneer?). Echt ongelooflijk dat dat briefje het tot onder mijn TV in Utrecht gered heeft.
Ik kreeg net per e-mail een bedankje voor het kerstkaartje dat ik naar Enrique in Ushuaia (het zuidelijkste puntje van Zuid-Amerika) heb gestuurd. Het is een beetje te laat aangekomen, maar hij heeft het toch nog opgehangen in de kerstboom. Hij is net z’n vakken aan het afronden, het is daar bijna zomervakantie. Wat zit de wereld toch raar in elkaar‚Ķ
Gisteren ontdekt: Toppers van Toen Webradio. Hier worden oude afleveringen van dit leuke programma, met hits van voor de rock-‘n-roll, de hele dag herhaald. Heerlijke muziek, een aanrader als je een vaste internetaansluiting hebt.