Ik ben gister naar mijn voormalige stagebegeleiders in Diessen geweest; voor hen ga ik nog even doorwerken. Vooral om wat resultaten te produceren die in m’n scriptie wat buiten beschouwing zijn gelaten. Ze hebben me meteen een flink pak werk mee naar huis gegeven, maar gelukkig ook een fatsoenlijke deadline (dat helpt bij mij): morgenmiddag. Vandaag dus maar even hard werken.
Gisteravond kwamen Peter, Hanne en Alex hier eten. Ik heb (met hulp van Alex) maar eens een niet-studentenmaal gemaakt: aardappels, bloemkool en karbonade. En het was nog aardig gelukt ook. De afwas is het project voor vanavond.
Dit weekend heb ik een ‘t Hoogt-weekend gehouden. Er draaide een Italiaanse film, La meglio gioventù, die in totaal maar liefst zes uur duurde. Gisteren heb ik de helft al gezien, en ik kom net terug van deel twee. Ik zal geen hier films gaan navertellen, maar ik kan je ‘m wel aanbevelen. Qua genre valt-ie waarschijnlijk in de categorie “familiedrama”. En hij is dus erg mooi.
Vanavond heb ik met Guido het voicechatprogramma Skype getest. Het werkte bijna perfect, op een volstrekt onverklaarbare echo na (we gebruikten beide een koptelefoon). Die onvolmaaktheid heeft ons er niet van weerhouden een semi-literaire conversatie te houden, waarbij we omstebeurt een gedicht reciteerden. Guido kent uit z’n hoofd Sint Dracus en de Joor en Aan Rika, terwijl ik een stukje Pyramus en Thisbe, Lorelei en Herinnering aan Holland heb opgezegd. Ik ga binnenkort m’n repertoire uitbreiden.
Net terug van een leuke film in ‘t Hoogt: En la ciudad. Ik kwam twee minuten te laat de (uiterst kleine) zaal binnen, een beetje spijtig (ik had er nog wel tegen gefietst). Het eerste stukje heb ik dus gemist, maar ook zonder de eerste scène was het een leuke film. Beetje melancholisch wel, maar ik kom wel vaker enigszins melancholisch uit ‘t Hoogt. In ieder geval is het een erg leuke avondbesteding, en de stoelen zitten beter dan thuis. Herinner me eraan dat ik vaker naar ‘t Hoogt moet!
Ik heb net ervaren hoe vervelend apen het wel moeten hebben zonder duimen. Gisteren tijdens het basketballen heb ik in een moment van onoplettendheid een bal frontaal op m’n duim gekregen, waardoor die laatste nu vrij zeer doet. En dat is erg lastig tijdens het dichtknopen van m’n bloesje. Vandaar dat apen geen bloesjes dragen.
Mijn excuses voor het gebruik van het incorrecte bloesjes hier, maar het is toch nog beter dan het correcte blousetjes.
Update 2010: Met de nieuwe spelling van 2005 is het blousejes geworden…
Ik heb zojuist het programmaatje Skype ontdekt, waarmee je kunt telefoneren via de computer. Het is een geweldig programmaatje (werkt beter dan MSN audiochat), en werkt bovendien sinds heel kort ook op de Apple en op Linux-computers. Ik heb het al even getest met Lars, en het klonk zelfs beter dan via de telefoon. En het leuke is dat het bij mij ook draadloos is. Wil je vanaf nu ook gratis met me bellen, dan kun je me bereiken met mijn Skype-gebruikersnaam tammojan.
De afgelopen dagen ben ik wezen kamperen, vandaar mijn afwezigheid op dit weblog. Ik ben met Imre en Yo-yi naar camping ‘t Schinkel in Hoenderloo geweest. Dit is een beetje een gezinnencamping, maar dat moest wel, want onze eerst eis was dat er een zwembad op de camping was. Gevolg was wel dat wij de enige tentgangers tussen alle tandemassers, vouwwagens en caravans waren. Ik heb geen precies dagboek bijgehouden, maar wil wel een paar dingetjes opschrijven van de vakantie, zodat ik ze niet vergeet.
Zo is er het klassieke badmintonincident: shuttle in de boom, racket erachteraan om de shuttle uit de boom te gooien, en het volgende racket om het andere racket eruit te gooien. En vervolgens als een dolle aan de boom staan schudden om de complete badmintonset naar beneden te krijgen. Verder vond ik het geweldig om in de regen paprikasoep – zonder paprika’s maar met regen – te maken. Die avond hebben we een film gekeken in de tent. Yo-yi heeft Frozen-bubble op de laptop uitgespeeld (100 levels), terwijl Imre en ik pingpongden; ik heb ‘m met 12-1 in sets ingemaakt, een set duurt zo’n vier potjes.
We hebben één actieve dag gedaan, met een bezoek aan het Kröller-Müller museum. Daar hebben we een Picasso, een Van Gogh, en geweldig coole vogels gezien, maar het hoogtepunt was wel het beeld Het paar, door Imre en Yo-yi aangezien voor een schildpad.
Ook het vermelden waard is de afwasrace die we met de buurvrouw op de camping hebben gehouden. We zijn in een gelijkspel geeindigd, maar ik denk dat wij ons verlies op ons moeten nemen omdat we onderweg servier hebben laten vallen.
Al met al was het een erg leuke vakantie, die het gehannes van het drogen van de tent van vandaag wel goedmaakt.
Vanavond hebben Imre en Yo-yi hier weer gegeten, erg gezellig! Imre had nu voor eten gezorgd, op verzoek van Yo-yi iets gezonds. Aan tafel, op de stoep omdat het binnen te warm en te rommelig is, hebben we behalve gegeten ook plannen gemaakt voor ons kampeeruitje volgende week. Onder andere de lokatie is veranderd, niet Otterlo maar Hoenderlo. En er gaat een hele hoop spul mee.
En laat ik nu eens eerlijk zijn en zeggen dat ik twee potjes pingpong van Imre heb verloren vanavond, een met 3-1 en een met 3-2 (dit terwijl Yo-yi op de stoep zat te Frozen-Bubble-en). En laat ik nou niet zo kinderachtig zijn om te zeggen dat ik eergisteren van hem met 4-0 gewonnen heb.
Na het stadten ben ik naar Sira’s nieuwe kamer geweest. We hebben de twee laatste doosjes verhuisd, en op haar (overigens erg leuke) nieuwe kamer heb ik even geassisteerd met het monteren van de gordijnrailstops en het ophangen van de gordijnen. Ik heb nog even meegedacht over het verbouwen van Sira’s tafel, maar dat gaat volgens mij niet lukken. Is er niet iemand die een 1 bij 1 tafel wil ruilen tegen een mooie uitschuiftafel van 1 bij 2?
Toen we hadden besloten dat het project tafel vandaag niet ging slagen zijn we met Paul, die zich inmiddels ook bij ons gevoegd had, naar de kringloopwinkel in Lombok geweest. Daar hebben we wel een uur leuk rondgesnuffeld tussen de ouwe zooi. Sira heeft een oud-omakleedje gekocht, en Paul een plaat van Boney M, een spelletje (nieuw in ‘t plastic) en een videoband van de Snorkels. Ikzelf heb een muis uitgezocht die bij mijn oude laptop die nu bij Sira staat past. We hebben even ijsjes gegeten bij de ietwat excentrieke ijscoboer in Lombok (hij zette een softijsje nog in de vriezer, terwijl ik m’n handen even waste). Terwijl Paul nog verdersnuffelde bij de kringloopwinkel, ben ik met Sira op de stoep gaan zitten, en daar ben ik sindsdien niet echt meer vandaangekomen.
Vandaag heb ik met Sira gestadt. Niet dat dat een woord is, maar je begrijpt wat ik bedoel. Om 11 uur begonnen we bij de Hema. Daar lopen ‘s ochtends om 11 uur een hoop rare mensen rond, onszelf uitgezonderd natuurlijk. Ik heb er de diepte-investering gedaan in een nieuw stel veters, terwijl Sira op zoek was naar gordijnrailstops en een diskettedoosje. Dat laatste hebben we helaas niet gevonden, ook niet nadat vier man personeel ons had geholpen. Ook in het Hema-restaurant waren we moeilijke klanten, de jongen achter de bar wist niet hoe hij de weekkoffie moest maken. Dan maar cappuccino.
In het restaurant werd ik aangesproken door een wat smoezelig uitziende mevrouw aan een ander tafeltje. Zij had vanochtend een brief van de belastingdienst ontvangen, en dacht dat ik haar daar wel een toelichting op kon geven. Dat was niet echt het geval, maar ik heb m’n best gedaan. Met als eerste advies: ga vooral niet zelf nadenken, maar volg de computer van de belastingdienst.
In de volgende winkel, een Kruidvat die eigenlijk Etos heet, hebben we allebei nieuwe deodorant gekocht (tsja, we hadden ‘t toevallig allebei op). Het viel me trouwens op dat de Scoubidou in de aanbieding is.