Tammo 80

Home / Weblog / Java / Reizen / Taalverhaspelingen

1 October 2003

Spelen met Alex

Vanochtend om elf uur waren Alex en ik al op Utrecht Centraal. Het leek ons gezellig om nog even een bakje koffie (lees: thee) te drinken. Onderweg naar huis kwamen we nog langs een grote electrawinkel langsgegaan, om te kijken bij mooie computerkabeltjes. En bij een vaatwasser, die maar 250 euro kost. Da’s toch wel heel mooi om van te dromen :)

We hebben bij mij thuis eerst even een eitje (met spek) gebakken. Daarna hebben we koffie gedronken, met lekkernijen die Alex bij de bakker had gehaald. En toen en toen en toen hebben we een spelletje Richelieu gespeeld, het spel dat ik op de setkampioenschappen heb gewonnen. Ook heb ik Alex bijna ingemaakt met een potje schaak, in het eindspel kostte het hem drie pogingen om een overwinning voor mij in een overwinning voor hem om te zetten.

Inmiddels was het etenstijd, dus hebben we even een lekker maal in elkaar geflansd: snackbareten met andijviesla. Na het eten heeft Alex me even geholpen met m’n huiswerk: een soort Monte-Carloprogramma om te integreren. Om de avond te completeren hebben we de film “The Italian Job” gekeken. Een hartelijke afrader.

Ik denk niet dat ik vaak met iemand 15 uur gespeeld heb op een dag, maar het bevalt prima hoor :)

Peter weg

Vanochtend vroeg heb ik samen met Alex Peter op het vliegtuig naar Bob gezet. Bob zit namelijk in Canada. Ik was al om twintig voor acht op Utrecht Centraal, en Alex was er twee minuten later ook. In Duivendrecht troffen we Peter (alles strak gecoordineerd per mobiele telefoon, ik had eerst de verkeerde Peter aan de lijn) en zijn vader. Bij het inchecken vroeg Peter aan de juffrouw van de incheckbalie of hij ook chocola mocht meenemen. Deze juffrouw wist het niet, vroeg het dus aan de juffrouw naast haar. En die aan haar achterbuurvrouw, zodat uiteindelijk wel 50 mensen op Peter’s chocoladeverhaal stonden te wachten. Toen zei de eerste juffrouw dat ‘t wel lang genoeg geduurd had, dus gingen we. De juffrouw kwam ons nog wel nagerend om te vertellen dat het volgens de meneer achter ons in de rij wel mocht. Ik denk dat Peter inmiddels ongeveer nu landt op Vancouver Centraal.

« Nieuwere berichten