Mama, die ziek is (bij dezen nogmaals van harte beterschap gewenst), lag eergisteren op bed zielig TV te kijken, naar Wehkamp TV – ga eens na hoe ziek je moet zijn voor je dat kijkt… Maar goed, daar kwam in beeld een enorme advertentie met de tekst u bepaalt wat u betaald. Gelukkig heeft mama de Wehkamp voor toekomstige blunders behoed door even op te bellen. Helaas ging de telefoniste ervan uit dat wat op tv komt goed is, en probeerde ze het te verdedigen. Kijk, en dat moet je met een juf aan de andere kant van de lijn natuurlijk niet doen :) Als argument voor de correctheid van de ‘d’ gaf de telefoniste: “Ja, maar het is toch ook u betaalde”. Typisch een geval van iets met een klok en een klepel.
Gisteravond heb ik bij een collega van m’n vader in Nieuwegein met de computer geknutseld. Onder andere heb ik geprobeerd zijn telebankieren te repareren, zijn netwerk net te laten werken, en zijn Palm Thungsten met zijn Nokia 6310i te laten praten. Dat alles is niet gelukt, maar toch vond hij het geslaagd. Tot de volgende keer… Ik heb nog een hoop te leren.
Van Peter vernam ik dat er gisteren een gratis lunch geserveerd werd in de Eigenruimte, in eerste instantie alleen voor de aankomend eerstejaars, maar er zou vast wel wat overblijven voor trouwe Eigenruimtebewoners. Toen we aankwamen bleek de Eigenruimte echter helaas ontruimd: er had een TL-lamp vlam gevat, en de stank hiervan maakte eten onmogelijk. Nog slechts twee dappere studenten zaten in de Eigenruimte rustig te dammen; de lunch was naar buiten verplaatst. Daar hebben we ons vakkundig in de groep gewurmd, en we hebben zowaar nog een broodje bemachtigd.
Na de lunch was de Eigenruimte weer prima bewoonbaar, en daar hebben we (inmiddels Peter, Guido, Sander en ik) ons gevestigd. Er bleek een eerstejaars-vossenjacht aan de gang te zijn, en er kwamen nogal wat vossen langs in de eigenruimte. Ik heb een tijdje voor Sophie de vos ingevallen, wat geweldig leuk was omdat ze een step had (en normaal step ik niet zo veel in de Eigenruimte). Ook heb ik nog een groepje eerstejaars finaal ingemaakt met Set.
Alex had me eergisteren uitgenodigd nog eens naar het gratis lunchconcert in Vredenburg te gaan, en omdat dat me goed bevallen is een paar dagen geleden deed ik dat nog maar eens. De optredenden waren dit keer een fluitist, en cellist, en een klavecinist, met hun bijbehorende instrumenten. Ze speelden iets dat eigenlijk best mooi was, maar na het eerste nummer zei Peter dat ze niet ritmisch speelden, en de rest van het concert heb ik alleen nog daarop gelet. Ik denk dat het waar was, en het was verder nogal duidelijk dat de fluitist in sommige solo’s een steek of wat liet vallen. Maar zelfs dit was voor mij geen reden m’n geld terug te vragen.
Ik ben gisteren poëtisch begonnen door Рterwijl ik mijn dagelijkse bakje cruesli at Рeen ode aan de lepel te schrijven:
Ode aan de lepel
O wonderschoon schepsel, jij ijzer ding
t’Is met de mond dat ik U bezing
De klodders pap vliegen al om ons heen
Zij beklodderen ons van top teen
De schepper schiep U om te scheppen
De soep, om met ons speeksel te deppen
Pap brengt U zonder protest naar mijn mond
Heerlijk en smaakvol en toch heel gezond
Maar het mes is veel beter voor zagen
En hakken en steken, dat soort plagen
Daarom hoor je mij nu zo klagen
De pap en soep, die glijdt zo van mijn mes
Het is daaraan dat ik leer deze wijze les
Ik wil de lepel, nu, zonder reces
Het is bedoeld als sonnet, en wie te fouten erin ziet mag mij daarop aanspreken (ik zal hem/haar dan uitmaken voor muggenzifter).
Lotte is erg blij met haar nieuw verworven internet, en ik heb haar vanavond een korte cursus gegeven. Uiteraard heb ik op haar computer ook Jabber geïnstalleerd, naast ICQ en MSN (dat hebben uiteraard veel van haar vriendinnen). De cursus ging voornamelijk over e-mailen, chatten en natuurlijk muziek downloaden. Daarmee is ze nu al de hele avond zoet, en ze is blij als een klein kind. Leuk hoor :)
Hoera! Ik heb nu ook Jabber! Voegt mij allen toe: tammojan@jabber.student.utwente.nl (en ik zie wel wie ik toestemming geef).
Vandaag stond grotendeels in het teken van Lottes computer. Zij wilde internet, en uiteraard vind ik dat hartstikke leuk, deels ook omdat ze nu meebetaalt aan de huisrekening ;). Nu heeft ze een oude laptop, waar nog geen netwerkkaart in zat. Ze had mijn oude PCMCIA-netwerkkaart al gekregen, en ook de oude van Lars, maar beiden zonder dongle, dus onbruikbaar. Lotte heeft vanochten voor maar liefst 22 euro een nieuwe dongle gekocht, maar ook die bleek onbruikbaar.
Inmiddels was Willem gearriveerd, om mij weer met de computer te helpen, en hij had het briljante idee eens te kijken op eBay of marktplaats.nl. Op laatstgenoemde vond ik het telefoonnummer van een man in Utrecht die voor 20 euro een complete netwerkkaart (met dongle) aanbood. Toen ik hem belde, kreeg ik de uitnodiging even met m’n laptop langs te komen, hij bleek een laptoppenboer te zijn.
Hij bleek gevestigd in een achterafkamertje aan de Oude Gracht (nummer 365A voor wie er wat wil kopen), waar hij en een collega hevig rokend tussen stapels laptops zaten te sleutelen. De baas was nog aan het telefoneren met een andere laptopboer, van wie hij nog wel een stapel defecte laptops wilde overnemen. Ik werd ondertussen niet geholpen, dus heb ik ook mijn laptop maar eens aangesloten een aangezet. De man had namelijk aangegeven dat ik het daar maar aan de praat moest maken, opdat we niet met garantie zaten ofzo. Toen ik de boel echter begon te installeren bleek het hem toch wat te lang te duren, en werd me beloofd dat ik terug mocht komen als het (thuis) niet lukte. Dat lukte toch, dus ik hoefde gelukkig niet terug :)
Ik ben zojuist (wederom op uitnodiging van Alex) naar de operette La Fentesca geweest. Dit was zeker erg leuk, en ik moet zeggen ook leuker dan het concert gisteren. Dit kwam voornamelijk door de muzikale bezetting: een klavecimbel, een stel violisten, twee toeteraars, een contrabas, en een meneer met een gitaarachtig ding (luit?). Verder was het gewoon een leuke klucht, dat kan ik wel waarderen. Helaas kon ik nog weinig van het Italiaans verstaan.
Dat lag echter niet geheel en al aan mij, want het volgende concert (bezetting: drie fluitisten, een luitist en een sopraan) was in het Engels, en ook daar verstond ik bar weinig van – evenals Alex.
Tammo 80