Gisteren na het badmintonnen (waar ik Bas ongenadig heb ingemaakt, met 15-3 15-1) wilde ik snel nog even wat drinken, want ik had daarna met Peter en Alex in het caf√© afgesproken en dan moet je niet al te dorstig zijn. Ik probeerde met mijn chipknip een blikje uit de automaat te trekken, maar die deed niet wat ik verwachtte: ik kwam in het Operator hoofdmenu. Daar kon ik alle tellerstanden bekijken en veranderen, kijken wat het saldo van de automaat was, maar nog veel belangrijker: de uitgifte testen. Die deed het prima, ik kreeg zonder te betalen een blikje sinas. Da’s maar goed ook, want er stond nog maar 21 cent op m’n chipknip en daar kan je geen sinas voor kopen.
Ik kreeg vanavond de volgende mail van de systeembeheerder bij Wiskunde:
Beste Tammo Jan,
Vandaag zijn in zaal 509 tussen 12:58 uur en 13:10 uur de machines
kriel, prikkramer en zagtbol in reboot gegeaan. Het lijkt erop dat deze machines uit- en weer aangezet zijn. Op twee van de drie machines was jij bezig hetzij voor hetzij na de reboot.
Kun je mij vertellen wat er aan de hand was op de drie machines en hoe ze in reboot gegaan zijn, wie ze uit- en aangezet heeft?
Dat is pas een systeembeheerder die z’n werk goed doet :) (voor de duidelijkheid, ik heb niks gedaan).
In Noorwegen woedt een discussie op het Nintendo-forum over het wereldrecord van mij en Rob. Ik werd hierover getipt door Fredrik, waarvoor hartelijk dank.
Na een fijne dag op school (lekker geprogrammeerd, zelfs een “Hello World”-programma in C++) heb ik vanavond gechocoladefondued bij Carolien. Met bijna de hele Eigenruimteclub, alleen Alex ontbrak, die moest zijn afstudeerpraatje voor morgen voorbereiden. Ik ben er nu achtergekomen dat ik buitengewoon veel van chocoladefonduen houd! Dat ga ik zeker zelf ook eens doen, ik dacht erover dat te doen in het gezelschap van Lotte en Floor. Qua zelfkennis ben ik vandaag ook opgeschoten, ik weet nu dat er ten minste vier lange vingers in mijn mond passen (heel). Het kauwt dan alleen wel lastig. Hannes vriend Rik was zo goed ons in de stromende regen met de auto naar huis te brengen.
Vandaag heb ik samen met Lars van een oude computer van het werk een Linux-computer gemaakt. Niet alleen hebben we linux geinstalleerd (Mandrake), maar we hebben er ook een mooi demonstratiemodel van gemaakt door er een Linux-logo op te spuiten :)
Jaap vond op iemand anders’ weblog het volgende tekstje:
Zeer Intaresnest!
Vlgones een oznrdeeok op een Eglnese uvinretsiet mkaat het neit uit in wlkee vloogdre de ltteers in een wrood saatn, het einge wat blegnaijrk is is dat de eretse en de ltaatse ltteer op de jiutse patals saatn. De rset van de ltteers mgoen wllikueirg gpletaast wdoren en je knut vrelvogens gwoeon lzeen wat er saatt. Dit kmot odmat we neit ekle ltteer op zcih lzeen maar het wrood als gheeel.
Giedlewg he!
(Stel je voor hoe het is om dat over te typen…)
Ik heb zojuist mijn zakradio van een knaak zelf gerepareerd. Het ding deed het niet meer; het wou niet meer aan. Het contactpuntje van het aan-/uitknopje bleek geoxideerd te zijn, ik heb het met m’n McGyver-mes schoongeschraapt. En het werkt weer!
Vandaag op het werk was het flink stressen. Na de aankondiging dat de miljoenennota waarschijnlijk behoorlijke gevolgen voor het instituut zou hebben, kwam het instituut vandaag beroerd in het nieuws. En ze kunnen de naam van het Verwey-Jonker Instituut nog niet eens goed spellen ook. Morgen komt er een persconferentie waar onze directeur ook aanwezig zal zijn, we wachten vol spanning af wat er dan gebeurt.
Ik heb zojuist akelig hard gebadmintond, en ben genadeloos ingemaakt. In ieder geval door Ton, die me met 15-0 15-2 heeft vernederd. Ik heb ‘m echter teruggepakt; in een sprintje dat we op zijn initiatief deden (en dat hij ook heeft gewonnen) heeft hij z’n arm gekneusd toen hij niet op tijd remde en tegen de muur rende. Bij dezen beterschap gewenst. Ook hebben we nog een wedstrijdje achteruithinkelen gedaan. Dat heeft Ton ook gewonnen, maar hij is wel achterover gevallen. Kan je nagaan hoe zachtjes ik hinkelde…
Ik zit momenteel in m’n eentje het gehele Verwey-Jonker Instituut te bemannen; de rest van de medewerkers is allemaal bij de maandbijeenkomst in onze dependance. Mijn baas Wendy zei letterlijk: “Het lijkt me een goed idee dat we vanmiddag met zijn allen naar de maandbijeenkomst gaan; jij zit dus even alleen Tammo”. Om de frustratie (met een knipoog) te vergroten is het nu ineens volle stress hier. Er kwam een poolse koerier in slecht Duits vertellen dat hij een pakketje wilde. Dat had ik niet, dus heb ik eens wat rondgebeld: het bleek om de monitor van Jaap te gaan die hij nog niet had ingepakt. Terwijl ik dat voor hem deed kwam Norbert uit de maandbijeenkomst hierheen gehold om te vragen hoe de laptop op de beamer (Engels, niet het ding dat beaamt) kon worden aangesloten. Dat dus ook nog even gedaan, en ondertussen drie telefoontjes afgehandeld. En nu (zie tijd hierboven) moet ik alleen nog even een publicatie opmaken en 20 keer vermenigvuldigen – dat is wat anders dan vermenigvuldigen met 20 denk ik, het laatste gaat sneller. En ondertussen zit ik doodleuk m’n weblog bij te werken :-S
Tammo 80