Tammo 80Ik ben momenteel aan het klooien met een vooralsnog strikt geheim project, en dat heeft me net tot een heel nieuw inzicht geleid. Ik was zo brutaal in een (uiteraard Linux) configuratiebestand iets te wijzigen dat voorafgegaan werd door
### You really shouldn't change these settings unless you're a guru
En het werkte!!!
Trouwens, een geweldig liedje: “Billy Vaughn Orchestra – Wheels”.
Mirianne, die ik vandaag op MSN tegenkwam, had nog wat oefening nodig voor het NK Set dat op 6 september plaatsvindt. Die oefening heb ik haar vanmiddag gegeven. Ze kan het nog niet echt goed, ik had steeds nog minstens eenderde van de sets. Na een paar oefenpotjes zijn we nog even op avontuur gegaan: we zijn in de auto naar de Uithof gereden. En onderweg mocht ik tanken!
In de Eigenruimte was weinig loos: hij was bezet door allemaal grote mensen, die daar de zestigste verjaardag van de decaan vierden. Wij – de studenten – werden er nog net niet uitgezet, maar helemaal ontspannen zaten we er niet meer. Op de terugweg richting Zeist hebebn we nog een kwartier in de file gestaan, terwijl de file helemaal de verkeerde kant opging ook nog :-s
Willem heeft me gisteren een hele middag lang geholpen met Linux; ik kan nu eindelijk twee (of meer) geluidjes tegelijk horen. Dit lijkt simpel (Windows kan het ook), maar is het niet. De geluidskaart kan namelijk maar √©√©n geluid tegelijk aan. Door middel van Alsa en aRTs kan het wel: alle programma’s sturen hun geluiden naar deze drivers, die ze dan mixen en doorsturen naar de geluidskaart. Het heeft een middag geduurd om uit te zoeken hoe het werkt.
In ruil voor deze hulp van Willem moest ik hem en Franka helpen met het opmaken van de Chinees, een offer dat ik er graag voor over had.
De bespreking van m’n scriptie is redelijk goed uitgepakt. Het was nog stressen tot op het laatste moment (waar Alex en Peter de scriptie nog hebben gecorrigeerd). Twee minuten voor half vijf was er nog niks geprint… De docent was vooral enthousiast over het programma, de scriptie zelf heeft hij niet meer helemaal gelezen (hij ging ervan uit dat er niet al te veel veranderd was denk ik).
De GUI (grafische user interface) van mijn scriptie-programma is af, het programma doet nu dus meer dan Hoera zeggen. Hieronder een voorbeeldje van wat hij wel kan. Nu moet ik alleen nog een hoop tekst schrijven, maar ik heb nog zeventieneneenhalf uur, dus waar maak ik me druk om? De opmerking van gisteren ‘morgen weer een dag’ had ik misschien beter kunnen vervangen door ‘morgen weer een nacht’, want het blijkt dat ik dan het productiefst ben.
Ik hou het voor vandaag gezien, ik heb bijna een grafische interface voor m’n programma af!
Hoera! Het programma voor m’n scriptie is af! Nu moet ik (voor dinsdag) nog het belangrijkste deel: de scriptie zelf netjes opschrijven – de vorige versie was zoals eerder gemeld niet erg goed. Als ik dat heb gedaan ga ik het programma een fatsoenlijk jasje geven, momenteel zegt het alleen nog maar Hoera en Shit (net zoals een versie van twee week geleden, maar die was dus helemaal shit).
Vandaag op het werk leek het rustig te beginnen, maar uiteindelijk is alles toch nog met stress geëndigd. Ik bedacht dat ik toch maar de tabellen die ik vorige week prachtig heb opgemaakt moest terugzetten naar de verschrikkelijke variant (met zes kolommen lopende tekst op 9 cm breedte, op verzoek van de auteur). Jaap Рsysop Рwas een laptop aan het installeren, en dat ging op het laatst mis; hoe moesten wij raden dat bij windows 2000 niet eens MAPI wordt geïnstalleerd?!? En verder moest Nanda een paar offertes opmaken, waarbij ik af en toe even moest helpen. Een gezellig dagje dus :) O, en ik heb Margaret en Marjan op het idee gebracht op het toetsenbord van Esther de x, y en z om te draaien: je maakt wat mee op het kantoor :)
Aan het eind van de werkdag nog even twee prestaties van formaat geleverd: balanceren over de reling van het opstapje voor het VJI en met losse handen door centrum Utrecht fietsen, met m’n voeten los van de trappers.
Ik heb net nog even een mooie film gekeken (tweede keer denk ik): Forget Paris. Ik hou wel van zwijmelfilms.
Ik lees hieronder dat ik heb geschreven dat ik het algoritme toch nog O(n) had kunnen houden. Nou, dat is mooi mislukt! Het wordt nu O(p²+n), wat precies is wat Richard Moot in zijn proefschrift ook haalt. Het uitvissen van het algoritme was nog redelijk arbeidsintensief, ik vind dat Moot het best wel had mogen voorkauwen in zijn proefschrift. Maar goed, nu heb ik ook nog wat zelf gedaan (met dank aan Willem).
Bij de tussenbespreking van mijn scriptie vanmiddag begon de docent met “Nou, ik heb wel vaker scripties gezien, maar dit…” En dat was niet positief bedoeld. Het komt erop neer dat ik nog een goeie dag moet gaan zitten verbeteren, en verder mijn computerprogramma moet afmaken. Aan het eind van het gesprek heb ik hem enigszins kunnen verrassen met het werk dat ik gisteren nog heb gedaan: een algoritme ontwikkeld voor het controleren van bewijsnetten. Aanstaande dinsdag krijg ik m’n cijfer (dat wordt in mijn aanwezigheid vastgesteld). Ik heb voor de zekerheid even ge√Ønformeerd of het een voldoende zou worden, en dat was het geval. Pfoei.