Vandaag stond grotendeels in het teken van Lottes computer. Zij wilde internet, en uiteraard vind ik dat hartstikke leuk, deels ook omdat ze nu meebetaalt aan de huisrekening ;). Nu heeft ze een oude laptop, waar nog geen netwerkkaart in zat. Ze had mijn oude PCMCIA-netwerkkaart al gekregen, en ook de oude van Lars, maar beiden zonder dongle, dus onbruikbaar. Lotte heeft vanochten voor maar liefst 22 euro een nieuwe dongle gekocht, maar ook die bleek onbruikbaar.
Inmiddels was Willem gearriveerd, om mij weer met de computer te helpen, en hij had het briljante idee eens te kijken op eBay of marktplaats.nl. Op laatstgenoemde vond ik het telefoonnummer van een man in Utrecht die voor 20 euro een complete netwerkkaart (met dongle) aanbood. Toen ik hem belde, kreeg ik de uitnodiging even met m’n laptop langs te komen, hij bleek een laptoppenboer te zijn.
Hij bleek gevestigd in een achterafkamertje aan de Oude Gracht (nummer 365A voor wie er wat wil kopen), waar hij en een collega hevig rokend tussen stapels laptops zaten te sleutelen. De baas was nog aan het telefoneren met een andere laptopboer, van wie hij nog wel een stapel defecte laptops wilde overnemen. Ik werd ondertussen niet geholpen, dus heb ik ook mijn laptop maar eens aangesloten een aangezet. De man had namelijk aangegeven dat ik het daar maar aan de praat moest maken, opdat we niet met garantie zaten ofzo. Toen ik de boel echter begon te installeren bleek het hem toch wat te lang te duren, en werd me beloofd dat ik terug mocht komen als het (thuis) niet lukte. Dat lukte toch, dus ik hoefde gelukkig niet terug :)
Ik ben zojuist (wederom op uitnodiging van Alex) naar de operette La Fentesca geweest. Dit was zeker erg leuk, en ik moet zeggen ook leuker dan het concert gisteren. Dit kwam voornamelijk door de muzikale bezetting: een klavecimbel, een stel violisten, twee toeteraars, een contrabas, en een meneer met een gitaarachtig ding (luit?). Verder was het gewoon een leuke klucht, dat kan ik wel waarderen. Helaas kon ik nog weinig van het Italiaans verstaan.
Dat lag echter niet geheel en al aan mij, want het volgende concert (bezetting: drie fluitisten, een luitist en een sopraan) was in het Engels, en ook daar verstond ik bar weinig van – evenals Alex.
Ik las vandaag op www.tweakers.net dat binnenkort het MSN-protocol niet meer ondersteund wordt door andere clients dan Microsoft Messenger. Dit houdt in het bijzonder in dat ik, omdat ik Linux gebruik, binnenkort geen MSN meer kan gebruiken. En dat irriteert mij in het bijzonder omdat ik daardoor misschien niet meer met sommige van mijn vrienden kan chatten. Dus hierbij mijn oproep: stap allemaal over op ICQ, of nog beter, Jabber. Als je hierbij enige hulp behoeft, vraag het me dan, via ICQ (10910921), of e-mail. Ik help graag!
Alex nodigde me uit om vandaag met hem mee te gaan naar een heus concert. Het betrof een concert ter gelegenheid van het Festival Oude Muziek, en die term was op het stuk zeker van toepassing: het stamde uit het eind van de 15e eeuw. Hoewel de muziek niet helemaal in overeenstemming was met mijn smaak vond ik het leuk om eens een concert bij te wonen.
Na afloop heeft Alex hier (tussen twee concerten door) nog een hapje gegeten. Ik heb erg geïmproviseerd, omdat ik wat weinig etenswaar in huis had. Het is een omelet met aardappeltjes en boontjes geworden, en ik moet zeggen dat het nog best goed smaakte.
Ik heb met Alex experimenteel gekookt, wat we de volgende keer eens niet gaan doen. Het gerecht dat we hebben gemaakt heeft nog geen naam, en misschien moet dat ook maar zo blijven. Niet dat het vies was hoor, maar het hoeft niet de culinaire geschiedenis in te gaan. Het was wel leuk om in Lombok de boodschappen te doen, we hebben zelfs lamsvlees gegeten!
Na het eten hebben we nog even een paar spelletjes gespeeld, want altijd films kijken gaat vervelen. Bij het “Grote Puzzel & Crypto Spel” zat een vraag (cryptisch): “dit heb je bij meerdere biljartstokken”. Dit bracht ons op het idee eens te gaan biljarten, wat we dan ook prompt gedaan hebben, in caf√© De Windhoek. Daar stond een geweldige wedstrijdtafel voor ons klaar. Het ging bij mij – na een jaar niet spelen – verrassend goed: ik heb in de vier partijen gemiddeld (15+17+17+20)/4 caramboles gemaakt. Bij Alex ging het ook steeds beter. Zeker voor herhaling vatbaar!
Na het biljarten hebben we nog even geschaakt, en ik heb op d’een of and’re manier een pot van Alex gewonnen. Op het laatst had hij nog 3 pionnen, en ik 6, dus dat was – volgens Alex – een bekeken zaak. En met Alex’ hulp was het dat ook. In het tweede potje ben ik finaal ingemaakt…
Op advies van collega Margaret heb ik vandaag op de Uitmarkt “De band krijgt kinderen” bezocht. Het is een band voor kinderen, maar ook voor kinderachtigen. Vind ik. De muziek die ze maakten was voor mijn doen nogal stevige rock, ik hield er niet zo van. Wel aardig was dat de show ook bezocht werd door burgemeester Job Cohen, naast wie ik stond. Zo wordt een dagje Amsterdam wel heel erg een dagje Amsterdam.
Na de show heb ik nog even gekeken naar een straatartiest, maar die was stom (daar kwam ik achter na een half uur, toen hij nog steeds niks leuks had gedaan). Omdat ik afgesproken had met Alex te eten ben ik redelijk snel weer naar huis vertrokken. Op Amsterdam CS heb ik m’n uiterste best gedaan om niet in een menigte op te gaan, maar dat is daar erg moeilijk en dus ook mislukt.
Om eens niet te knieperig te zijn heb ik vandaag op het werk getrakteerd (in plaats van morgen, want vrijdag is voor velen een vrije dag). Ik had maar liefst 4 volledige taarten gekocht, heerlijk :-D Terwijl mijn waarde collega’s vakkundig de taart verorberden bleek zowaar dat dit weblog gelezen wordt: ik werd semi-spontaan gecomplimenteerd met mijn nieuwe schoenen.
De taart die over was heb ik in de Eigenruimte uitgedeeld, alwaar ik getuige was van een prachtige partij schaak. Daarna met Peter en Alex gegeten in het Educatorium (it’s a tough job, but someone’s gotta do it). Tot besluit van de avond – althans voorlopig – heb ik bij Alex het journaal gekeken en de film Man on the Moon gekeurd. Dit was een aanrader van Peter, en ik kan hem iedereen van harte dooraanbevelen. Bij dezen. Omdat ik geen jas bij me had, heb ik van Alex een colbertje geleend, waarin ik zojuist door centrum Utrecht ben gefietst. Erg leuk, misschien word ik later wel een pakkenman(netje) ;)
Wauw, ik heb een keer een droom onthouden! Ik heb zojuist (ik ben een beetje laat vandaag) gedroomd dat ik een rapport moest opmaken voor de tweede kamer. Het was een herdruk van een oud rapport, maar het zag er niet echt uit. Om te beginnen sprongen alle alinea’s in, sommige met tabs en andere met de juiste alineaopmaak. Erg vervelend om te corrigeren. Maar nog erger: er ontbraken tabellen en foto’s! Ik besloot even een auteur te bellen: Klaas. Die was zowaar aanwezig, maar hij moest me teleurstellen: hij was wel de originele auteur, maar had met de herdruk niets van doen. Daarvoor moest ik Henk-Jan hebben. En die werkt (althans in mijn droom) alleen op maandagen, terwijl het MT (in mijn droom) net besloten had een aantal maandagen automatisch vrij te geven aan iedereen, ter compensatie van een aantal vrijdagen die vanzelf vrij waren door feestdagen. Voorlopig geen Henk-Jan dus.
Toen ik vanmorgen wakker werd, was het eerste dat ik bedacht dat ik Henk-Jan maar eens moest bellen. Pas even daarna bedacht ik dat dat rapport waar ik me zo druk om maakte ook helemaal niet bestond…
Vandaag was de uitreiking van mijn bachelordiploma. Het was een supergeslaagde dag.
Om te beginnen ben ik vanochtend naar de kapper geweest – dat was nodig. Daarna heb ik even schoenen van Karel geleend, omdat ik geen bij mijn blauwe pak passende schoenen bezit. Maar de van Karel geleende schoenen waren rood, dus dat paste ook niet echt. Dus heb ik maar nieuwe schoenen gekocht, voor maar liefst 30 euro (een rib uit m’n lijf). En terwijl ik dat deed heb ik mezelf ook maar getrakteerd op nieuwe zakdoeken.
Vanmiddag om half drie stond iedereen bij het Academiegebouw voor mijn uitreiking. Er waren veel mensen voor (o.a.) mij gekomen, erg gezellig! Naast de voltallige Eigenruimteclub en Mirianne, Guido en Liesbeth, waren Jan-Jaap, Imre en Yo-Yi, Willem en natuurlijk al mijn ouders er. Bij mijn bacheloruitreiking (met een erg lovend praatje van meneer Bisseling) werd er nogal luidruchtig geklapt, tot mijn genoegen.
Na afloop van de uitreiking was er nog een borrel, waar zowaar een hoop collega’s van het VJI langskwamen! Ik zit nu ook erg dik in de bloemen, de volgende keer vraag ik een vaas (nu staan ze in een emmer die ik van brasserie Domplein heb gekregen).
Tot slot heb ik met al mijn ouders heerlijk gegeten in restaurant “De Goedheid” aan de Hamburgerstraat. Errug lekker, mijn maaltijd bestond uit krabbensoep, scholfilet, gevolgd door een mascarponetaartje met walnoten en een toefje perenijs. Voor herhaling vatbaar!
Oh, en ik moet natuurlijk niet vergeten dat ik allemaal prachtige cadeautjes heb gekregen (waaronder ook het etentje): wel vier bossen bloemen, een boek met foto’s uit het heelal, schuurpapier en een kwast voor m’n klompen, een onbestemd iets om een keer op te eten, en natuurlijk een vriendenboekje. Geweldig!
Al met al is dit zeker een dag die ik nog wel eens zou willen overdoen (bijvoorbeeld tijdens de uitreiking van m’n masterdiploma volgend jaar).
Wat te denken van een baan als servicemonteur, waarbij je je dag betaald kunt vullen met filmkijken, radio luisteren en internetten (niet noodzakelijk tegelijkertijd)? En waarbij je thuis wordt opgehaald, en teruggebracht een uur voordat je betaalde werktijd afloopt? En waarbij je later kunt beginnen omdat je ‘taxichauffeur’ nog op een verjaardag zit? Het enige slechte puntje van deze baan lijkt mij dat hij van Lars is en niet van mij…