Tammo 80

Na vandaag gestudeerd (polymeren gesimuleerd op een tetraedergrid) en gewerkt (etiketten uitgedraaid) te hebben ben ik vanavond naar het feestje van Imre geweest. Ik heb onderweg nog een fantastisch cadeau voor hem gekocht: een boek met scenario’s en extra onderdeeltjes voor Kolonisten van Catan. Ik ga snel weer bij Imre en Yo-yi, mijn goede vrienden en Kolonisten-kameraden, spelen :)

Het feest was erg gezellig, hoewel de opkomst in het begin aan de krappe kant was. Ik kwam een jongen tegen die Natuurkunde had gestudeerd en nu ergens werkte waar mijn docente ook had gewerkt. We hadden in totaal zo’n 6 gemeenschappelijke kennissen. Een klein wereldje indeed. Verder waren er veel mensen van de Utrecht debating society, waar ook Imre lid van is. En natuurlijk de club vrienden van Imre die ik jaarlijks op zijn verjaardag tegenkom :)

Vanochtend om elf uur waren Alex en ik al op Utrecht Centraal. Het leek ons gezellig om nog even een bakje koffie (lees: thee) te drinken. Onderweg naar huis kwamen we nog langs een grote electrawinkel langsgegaan, om te kijken bij mooie computerkabeltjes. En bij een vaatwasser, die maar 250 euro kost. Da’s toch wel heel mooi om van te dromen :)

We hebben bij mij thuis eerst even een eitje (met spek) gebakken. Daarna hebben we koffie gedronken, met lekkernijen die Alex bij de bakker had gehaald. En toen en toen en toen hebben we een spelletje Richelieu gespeeld, het spel dat ik op de setkampioenschappen heb gewonnen. Ook heb ik Alex bijna ingemaakt met een potje schaak, in het eindspel kostte het hem drie pogingen om een overwinning voor mij in een overwinning voor hem om te zetten.

Inmiddels was het etenstijd, dus hebben we even een lekker maal in elkaar geflansd: snackbareten met andijviesla. Na het eten heeft Alex me even geholpen met m’n huiswerk: een soort Monte-Carloprogramma om te integreren. Om de avond te completeren hebben we de film “The Italian Job” gekeken. Een hartelijke afrader.

Ik denk niet dat ik vaak met iemand 15 uur gespeeld heb op een dag, maar het bevalt prima hoor :)

Vanochtend vroeg heb ik samen met Alex Peter op het vliegtuig naar Bob gezet. Bob zit namelijk in Canada. Ik was al om twintig voor acht op Utrecht Centraal, en Alex was er twee minuten later ook. In Duivendrecht troffen we Peter (alles strak gecoordineerd per mobiele telefoon, ik had eerst de verkeerde Peter aan de lijn) en zijn vader. Bij het inchecken vroeg Peter aan de juffrouw van de incheckbalie of hij ook chocola mocht meenemen. Deze juffrouw wist het niet, vroeg het dus aan de juffrouw naast haar. En die aan haar achterbuurvrouw, zodat uiteindelijk wel 50 mensen op Peter’s chocoladeverhaal stonden te wachten. Toen zei de eerste juffrouw dat ‘t wel lang genoeg geduurd had, dus gingen we. De juffrouw kwam ons nog wel nagerend om te vertellen dat het volgens de meneer achter ons in de rij wel mocht. Ik denk dat Peter inmiddels ongeveer nu landt op Vancouver Centraal.

Ik spijbel momenteel lekker van badminton, omdat ik vind dat ik gisteren zo’n drukke dag heb gehad dat ik wel pauze verdien. En omdat ik vandaag ook hard gewerkt heb. Ik ben in m’n lunchpauze zelfs nog even naar het Mathematisch Instituut geweest om daar over zaken te praten (niet echt hoor). En nu ben ik moe, dus ik ga slapen. Goedenacht!

Gisteravond was het lekker druk bij het buurtvolleybal. Er zijn zeker vier nieuwelingen, wier namen ik inmiddels allemaal ken. Ook de namen van de oude garde zijn bij mij inmiddels allemaal bekend, en dat is erg makkelijk bij het volleyballen (“Henk! Voor jou!” in plaats van vriendelijk op de schouder tikken). Het volleyballen zelf ging ook redelijk, hoewel ik van tijd tot tijd nog verschrikkelijke blunders maak. De opkomst bij de vereniging was voor het eerst sinds tijden zo hoog dat er zelfs mensen op de bank moesten zitten, en dat is toch wel ontspannend – en in ieder geval beter dan volleyballen met een team van vier man/vrouw.

Maandag is voor mij al een vrij drukke dag, want ik heb van negen tot vijf college. In principe. In de praktijk is dit van 9:30 tot 11:30 en van 13:00 tot 16:00, maar dat helpt nog steeds niet heel erg. Gisteren was ik zelfs om 8:30 op de universiteit om m’n huiswerk af te maken. Daar trof ik een mailtje met als onderwerp: hepumisschien’nuurtjeofzotijdvandaag?. Het kwam van m’n werk, en het was erg belangrijk, dus dat heb ik in de lunchpauze gedaan. Na het college heb ik thuis stamppot rauwe andijvie gemaakt, met hetwelk op de maag ik ben gaan sporten op het Schimmelplein.

Ik ben zondag (argh, ik word echt te lui om dit weblog bij te houden) met de Eigenruimteclub excl. Hanne naar Duinrell geweest. Het was in Duinrell heel toepasselijk “Jong Nederland”-dag, dus we waren prima op onze plaats. We hebben om te beginnen een ritje in het reuzenrad gemaakt, waarna we een uur hebben midgetgegolft. Ik ben door iedereen tot winnaar uitgeroepen :)

In de rij voor de zweefmolen (die voor een zweefmolen nog best eng was) ben ik erachter gekomen dat de “Jong Nederland”-mensjes nog niet helemaal goed opgevoed zijn: ze nemen zomaar snoepjes aan van vreemde meneren (van mij in dit geval; ze hebben het overleefd). De rodelbaan was helaas elke keer dat we gingen controleren of hij open was gesloten wegens hevige regenval.

In de Splash (een bootje dat te water stort) waren de open boten gesloten; heel merkwaardig. Carolien en ik hadden nog wel in de open boten gewild, maar dit was eigenlijk alleen maar omdat daar amper een rij stond, hetgeen wel weer begrijpelijk is aangezien de open boten gesloten waren.

Op verzoek van Peter hebben we ook nog even aan camp gedaan. Ik ben er nog niet helemaal uit wat dat is, maar het had te maken met erg slechte attracties (zoals een clown die opgeblazen wordt en dan weer leegloopt). Iedereen die weet wat camp is mag het me mailen. In het namaak-sprookjesbos was ook een tentje met een waarzegcomputer, waar je je geboortedatum in moest vullen. Alex en Victor zijn er achter gekomen dat het telmechaniekje voor de jaren erg vreemd werkt, het telt 2001, 2000, 1899, 1898, …, 1801, 1800, 1999, 1998, …, 1901, 1900, 1699, … (maak deze rij af). We hebben de teller helemaal tot 0000 gedrukt, wat tweeduizend keer op een knopje drukken benodigde. Toch nog een beetje puberteit ;)

Aan het eind van de middag ging Carolien naar huis om met haar vriend te kaasfonduen – dat had ze hem beloofd omdat hij niet van chocoladefondue hield. Wij, de rest, zijn daarna naar het Tikibad gegaan, waar we heel stoer van alle glijbanen zijn geweest.

Na afloop van het avontuur hebben we met z’n allen bij mij thuis pannenkoeken gegeten, ingredi√´nten: dik een kilo bloem, dik een liter melk, en vier eieren. De pannenkoeken zijn op vijf na allemaal opgekomen (de rest inmiddels ook). Na het eten hebben we aan onze algemene muziekkennis geschaafd door zo snel mogelijk de intro’s van de Top 2000 te raden (to be continued, die top 2000 heeft best veel nummers).

Vandaag was Imre hier, en het toeval wilde dat hij jarig is. Ik heb dus in allerijl de kamer opgeleukt met ballonnen, en heb lekker veel snoep en koek gekocht. Zoveel zelfs dat Imre en Yo-yi een beetje misselijk waren… We hebben als tussendoortje boerenkool met worst en vegaburger gegeten, maar vooral veel gesnoept. Wat het spelen betreft (dat moet ook gebeuren): Imre heeft gewonnen, zowel met Kolonisten als met Machiavelli-en. Ook hebben we proefondervindelijk vastgesteld dat Imre niet goed is in het gooien van soesjes in mijn mond, en dat het andersom beter gaat.

Wederom een drukke vrijdag. Ik moest Brenda even in de steek laten ‘s ochtends, want ik moest om 9 uur op college zijn. Ik was er zowaar om vijf over al. En daarvoor had ik al ontbijt en lunch gemaakt. Het college heb ik om half twaalf weer verlaten, om snel naar het werk te gaan. Daar was het weer reuze hectisch, vanwege het persbericht. Ik had een meneer aan de telefoon, die eiste dat ik persoonlijk verantwoording aflegde over de inhoud van het rapport. Ik heb ‘m uiteindelijk kunnen mededelen dat ik slechts telefonist was, en dat hij uit mij niks zinnigs zou krijgen (is sowieso lastig).

Ja hee zeg, ‘t is niet de bedoeling dat het onderhouden van dit weblog een karwei wordt… Daarom nu even kort verslag van de afgelopen drie dagen. Donderdagavond was mijn bachelor party. Dit was een geweldig feestje in cafe ‘t Pandje aan de Nobelstraat. Haast iedereen was er, maar ik noem even geen namen voor het geval ik weer per ongeluk Mirianne vergeet. Het was erg gezellig, en we zijn tot diep in de nacht in het Pandje gebleven (tot ongeveer 2 uur). Ik heb ook allerlei leuke cadeautjes gekregen, en die zijn te leuk om niet op te noemen: een Cultureel Woordenboek (voor algemene ontwikkeling), een puzzelboek (“Wie is de slimste”), een geschiedenisboek, twee dikke puten snoep, een theemok ter grootte van mijn theepot, een lekker rietje, een giraffenpuzzel, een Bijenkorfboekenbon, een fles wijn en een cadeauverdubbelaar voor mijn mastercadeau volgend jaar. Wauw :-)

Na afloop heeft Brenda hier geslapen (Lars was zo vriendelijk haar achterop te nemen, ik moest de cadeautjes dragen – schaam). Zij heeft me naast de giraffenpuzzel ook nog het compliment gegeven dat wij de schoonste studentenwc hebben die ze ooit heeft gezien.