Tammo 80

Het was vanochtend al erg vroeg dag: om half negen was ik wakker (poe poe). Ik heb meteen gedoucht, een eitje gebakken en een sinaasappel geperst. Dat laatste omdat het dit weekend fruitweekend is; ik kwam er achter dat ik te weinig fruit eet en haal nu wat in. Maar dat terzijde. Om tien uur had ik afgesproken bij Mirianne te zijn. En ik was er zowaar om tien over tien! Nu is Mirianne niet gewend dat ik zo op tijd ben, dus stond ze nog te douchen. Mij werd opengedaan door Paul, die duidelijk nog aan het slapen was. Ik heb even gewacht in de woonkamer, waar klaarblijkelijk gisteravond een feestje was geweest. Er hing nog een duidelijke lucht van schraal bier, en gezien de plakkerigheid kwam deze lucht van de vloer. Ik hou van studentenhuizen :) Ik heb met Rinse en Mirianne een paar potjes geFluXXt, maar dat zal ik wel snel vergeten want ik heb alles verloren… De huisgenoten van Mirianne waren trouwens bijna allemaal voor elven wakker (met uitzondering van Christiaan), wat ik toch erg respectabel vind gezien de blijkbare intensiteit van het feestje…

Vanmiddag heb ik bij Rinse gespeeld. Rinse heeft op z’n kamer maar liefst vijf computers staan – dat maakt indruk – en we hebben geprobeerd een Macintosh PoverPC aan de praat te krijgen. Dat lukte helaas niet, want de monitoraansluiting van de PowerPC is incompatibel met PC-monitoren. Na enig gekloot hebben we even een film gekeken: Terminator 3. Een geweldige film, ik wou dat alle films zo goed waren.

Gisteren ben ik dus even verdergegaan met de computer van Roel. Deze bleek vanzelf genezen te zijn, ik hoefde ‘m maar aan te zetten en hij werkte. Gelukkig is een Windows-machine nooit helemaal in orde, er moet altijd wel wat gepatcht worden. En verder heb ik nog wat programmaatjes ge√Ønstalleerd; ik denk wel dat ik mezelf nuttig heb gemaakt. Het was zeker nuttig om vroeg op te staan, dit helpt zeker tegen luiheid! Althans, dat dacht ik toen ik om half drie met een tevreden gevoel huiswaarts fietste (met m’n versgeplakte band, die ik dinsdag ook al eens geplakt heb). Helaas is er van de vele nodige activiteiten (waaronder m’n huiswerk) alleen van de boodschappen wat terechtgekomen…

Eergisteren heb ik me op het werk laten verleiden om even een klusje tussendoor te doen: Sandra had een database gemaakt in Word, en die moest geconverteerd worden naar Access. Dat is leuk werk, en ik heb het ook graag gedaan. Gevolg was dat mijn eigen werk, het kopiëren, snijden en inringen van 20 boekjes, wat vertraging opliep. Ik heb overigens respect voor Sjan, die dat normaal doet. De boekjes moesten met de post mee, dus ik heb even doorgewerkt. Helaas was ik pas om half zeven klaar, en toen was het postkantoor gesloten. Ik heb ze zaterdagochtend alsnog op de bus gedaan.

Na afloop van het werk was ik even toe aan flinke ontspanning, en getuige het volgende fragment Alex ook (let op de tijdstippen van de berichtjes):

(19:21:08) Tammo Jan: Heb jij trouwens vanavond al wat te doen?

(19:21:13) Alex: heb je morgen tijd/zin om wer eens te g

(19:21:16) Tammo Jan: Haha :)

(19:21:24) Tammo Jan: Ja, leuk :)

(19:21:25) Alex:ohja vandaag kan eigenlijk ok wel :)

(19:21:31) Alex: biljarten wilde ik zeggen

(19:21:31) Tammo Jan: Biljarten bedoelde je?

(19:21:34) Alex: LOL

(19:21:46) Tammo Jan: rofl pimp

We hebben een paar potten heerlijk gebiljart. Helaas niet in de Windhoek, daar waren de biljarts allemaal bezet. In de Zwaluwbar, aan de andere kant van Lombok, was het ene biljart ook al bezet. Gelukkig waren de mensen daar erg aardig en verwezen ze ons even naar de Korenmarkt, waar maar liefst 7 biljarts staan. De muziek daar is een tikkeltje slechter dan in de Windhoek, maar verder is het zeer oké. Er werd zelfs getrakteerd door een jarige darter :)

Vanwege een drukke week (en vanwege mijn studie- en andere plichtenontwijkend gedrag) heb ik even niks in m’n weblog geschreven. Maar dat betekent dus niet dat ik niks gedaan heb, integendeel! Dinsdag heb ik bij Mirianne koffie gedronken, en een zelfgebakken brood gegeten. En we hebben Richelieu gespeeld, wat ik tweemaal gewonnen heb. We hebben ook een ander spelletje gespeeld, maar dat heb ik verloren en ik heb het al zo ver verdrongen dat ik niet meer weet welk spel. Na het bezoek aan Mirianne heb ik bij Imre gegeten en zijn nieuwe Kolonisten-uitbreiding getest. Deze is erg leuk, onder andere omdat je ‘m ook met z’n twee√´n kunt spelen. Dit hebben we dan ook gedaan.

Woensdag ben ik tot mijn spijt vergeten, ik word al echt oud… Even heel diep denken… (Dit voelt echt als het aan het eind van de vakantie bijwerken van het reisverslag, met het verschil dat er nu geen reisgenoten zijn die me kunnen assisteren – althans, ik weet niet meer wie die reisgenoten zijn).

Ah, hebbes. Overdag heb ik geprobeerd wat aan m’n studie te werken, hetgeen helaas mislukt is; ik ben een hopeloos geval. ‘s Middags heb ik bij Alex de leftovers van zijn ouders opgegeten, een heerlijke gevulde kip. Met dank aan de vader van Alex! ‘s Avonds heb ik in Nieuwegein een computer ge√Ønstalleerd. Dit kreeg ik niet af, ik heb het gisteren afgemaakt.

Excuses overigens voor de enorme opsomming.

Donderdag ben ik eerst naar college gegaan. Ik had me een half uur verslapen, maar gelukkig was m’n docente Marcia dat ook. Ik kan het in docenten wel waarderen als ze tegelijk met mij te laat komen :) Donderdagavond heb ik bij Lars de film Ringu geprobeerd te kijken. Dit was echter zo’n verschrikkelijk enge horrorfilm dat ik Lars na 20 minuten heb gevraagd hem af te zetten. Gelukkig had Lars de film al gezien, dus hij heeft niks gemist. En ik ook niet.

Vandaag heb ik de “Laboratory Class Scientific Computing” voortijdig moeten verlaten, omdat ik nogal giechelig was geworden van het lezen van vele Fortune-koekjes uit Cheers, hier te vinden.

Gisteravond heb ik maar liefst een half uur doorgebracht in de ‘genieten’-stand: hangend in m’n eenzitsbank, theedrinkend (een koekverorberend), en luisterend naar de Comedian Harmonists. Heerlijk. Daarna heb ik m’n volledige CD-verzameling maar eens geordend: als je een CD mist is de kans groot dat ik hem van je geleend heb. Als dat zo is, claim hem dan zo snel mogelijk terug, nu is de kans groot dat hij in het juiste hoesje zit!

Gisterochtend heb ik in de kerk aan de Boothstraat de doop van een vriendin bijgewoond. Dit was een heel nieuwe ervaring voor mij, ik had nog nooit een doopdienst bijgewoond, laat staan een Vol-Evangelische (waar je compleet koppie-onder gaat!). Na afloop heb ik bij de dopelinge nog even een hapje gegeten, waarna ik thuis maar weer snel een tukje heb gedaan. Dat tukje duurde van drie tot zes, zodat mijn ritme nu danig ontregeld is.

Zaterdag was een makkelijke dag om in m’n weblog te schrijven: ik ben ‘s ochtends laat opgestaan (niemand zal willen weten dat ik ervan gedroomd had dat ik wel drie gebruikte ventielen op straat vond), en daarna heb ik druk aan m’n huiswerk gewerkt. ‘s Avonds heb ik heerlijke stamppot bij Willem en Franka gegeten: stamppot zuurkool aangevuld met spekjes, appels en rozijnen. Compliment aan de koks (waaronder ikzelf ;))!

Vrijdagavond heb ik (na overdag gestudeerd en gewerkt te hebben) eindelijk Mariekes nieuwe huis bewonderd. De rest van de spelletjesclub was al ‘s middags bij Marieke aangekomen; ze zaten nog op mij te wachten om te gaan eten. Het nieuwe huis was ruim twee keer zo groot als haar oude kamer, en dat was al ruim twee keer zo groot als mijn kamer. Kan je nagaan!

We hebben heerlijk spelletjes gespeeld, het was alweer een flinke tijd geleden dat we met de complete club spelletjes hebben gespeeld. Eerst een potje “Take 5!” (‘k kan echt geen link vinden), en daarna even stevig geboggled tegen Marieke. Daar moesten we allebei echt weer even inkomen, en Marieke was daar wat sneller in dan ik; ik heb er nog tenauwernood gelijkspel uit weten te slepen.

Hierna hebben we ons iets te snel naar de bus gehaast, waardoor we bij de nog tien minuten moesten wachten. Toen we vijf minuten in de bus zaten werd Willem door mijn mobiele telefoon gebeld. Ik voelde in m’n zakken of ik Willem per ongeluk had gebeld, maar het bleek dat mijn telefoon daar niet was. Hij lag nog bij Marieke. Ik ben direct uit de bus gesprongen, ben met Marieke achterop naar het station gefietst, om daar een minuut voor de “planm√§√üige Abfahrt” aan te komen. De trein had tien minuten vertraging.

Omdat we op station ‘s-Hertogenbosch nog twintig minuten moesten wachten, heb ik daar op het verlaten station een roltrappenwedstrijd met mezelf gedaan. Naar nu blijkt kan ik niet alleen tegen de neergaande roltrap omhoog, maar ook van de opgaande roltrap omlaag!

Na de rondvaart zijn we naar het Werftheater geweest, om daar een gegeven door de eigenares van het theater bij te wonen. Bij binnenkomst werd ons gezegd dat de mannen aan het gangpad moesten plaatsnemen, en het was al snel duidelijk waarom: mevrouw de cabaretière hield er nogal van mannen te betasten, in het bijzonder Dick en Kees. Die hadden er gelukkig weinig moeite mee.

Na afloop van het cabaret hebben we aan de overkant, bij Tantes Bistro gegeten (precies als aan gegeven in het arrangement zie ik nu). Onze directeur wees er daar in zijn vijfde toespraak die dag op dat dit wel het meest fantasieloze personeelsuitje was dat je kon bedenken, nogal een statement voor een directeur die net nieuw is. Gelukkig was iedereen – inclusief organisatie – het met hem eens, dus was het geen probleem.