Tammo 80Ik leer als een tierelier bij! Vandaag heb ik een sequentieel programma geschreven dat wavelettransformaties uitvoert. Nu moet dat programma nog – voor maandag – geparallelliseerd worden, zodat ik het op een supercomputer kan draaien. Maar met mijn begrip vordert het al aardig, dus ik heb nog goede hoop. Verder heb ik van een van mijn begeleiders een hoop Mathematica bijgeleerd; ik weet nu wat #[t] & /@ vars betekent. Daar heb je nog eens wat aan in het leven!
Vanmiddag zag ik in het Wilhelminapark een oudere dame met een prikstok papiertjes oprapen (om ze weg te gooien neem ik aan). Dat is nog eens norm- (of waarde-?) besef! Een oudere vrouw bij wie ik laatst in de trein zat was ook al zo betrokken: zij verbood andermans kinderen op het station te rennen – tot ergernis van de ouders.
Afgelopen dinsdag ben ik begonnen met mijn stage. Vandaar (en vanwege een stel deadlines) dat ik een beetje achterloop met het weblog. Maar geen nood, ik schrijf zo weer een stukje voor drie dagen aan elkaar. Voor het archief zal ik ook hier het standaardverhaal met de beschrijving van mijn stage nog eens afsteken. De stage vindt plaats aan de Technische Universiteit Eindhoven en gaat over het menselijk hart. Een anesthesist/fysioloog van het Elisabeth ziekenhuis in Tilburg heef samen met zijn vader een model gemaakt van het hart, en dat model mag ik nu gaan doorrekenen. Ook mag ik meedenken om het model te vervolmaken. Doel van het model is een situatie te maken waarin het hart in het model werkt zoals het bij gezonde mensen ook werkt. Vervolgens gaat we de ongelukkige proefpersoon in de computer eens wat “aanpassen”, bijvoorbeeld door een hartklep verkeerd om aan te sluiten of iets dergelijks. Het model moet dan aangeven wat er met de pati√´nt gebeurt, en wat we eventueel zouden kunnen doen om hem in leven te houden. Momenteel is het model nog in de status dat de pati√´nt in elke situatie te overlijden komt, dus er is nog een hoop werk aan de winkel.
Ik ben afgelopen zondag – zo lang heb ik m’n weblog al niet bijgehouden – drie√´ntwintig jaar oud geworden. Dat wil zeggen dat ik nu 23 lentes achter de boeg heb (dat heb ik met Imre doorgerekend, dus het is nog aan fouten onderhevig). Op m’n verjaardag is zo’n beetje de ganse familie op bezoek geweest, en naast een hoop gezelligheid heb ik ook een hoop cadeautjes gekregen :-) Om maar een selectie te maken: meer magneetjes, sokken, een vier-op-een-rij spel voor op zak, een theecombinatieset, een stel honden, snoep, en een nieuwe telefoon (m√®t camera). En een hoop snoep, waarmee ik altijd raad weet. Flink behoorlijk verwend dus. En ik heb vandaag op m’n werk nog een prachtcompliment erbij gekregen ook: ze dachten dat ik 26 was. (Op mijn leeftijd vind je het nog leuk om ouder gevonden te worden.)
Vanochtend ben ik bij het verjaardagsontbijt al uitgemaakt voor Jan lul, en nog wel door m’n bloedeigen moeder! Ze stond wafels te bakken, en toen bleek dat haast niemand nog wilde zei ze dat ze dan voor Jan Lul stond te bakken. Voor mij dus.
Bij dezen wens ik alle lezers van mijn weblog alle goeds in 2004! (En dat geldt dus ook vast voor hun verjaardag en de kerstdagen.) Ik ga zo nog even een potje sjoelen, en daarna ga ik het dorp in om naar het vuurwerk van de Donderbussen te kijken en de kerkklok te luiden. Voor wie dat nog op tijd is – ik twijfel eraan of die wel genoeg te doen heeft – ook een prettige jaarwisseling gewenst.
De server waarop dit weblog draait heeft vandaag echt een halfjaar uptime, in tegenstelling tot wat ik eerder schreef. Nu is de uptime dik 182 dagen, en inderdaad is 182 maal twee ongeveer 365 dagn. Dat niemand me erop gewezen heeft dat de vorige calculatie schromelijk fout was!
Gisteren is op het werk een meneer binnengekomen (gewoon deur de deur) die zich voordeed als de nieuwe schoonmaker. Hij heeft niet schoongemaakt, maar alleen maar de portemonnee van Marjan gejat. En zichzelf een kopje koffie ingeschonken. Schande!
Ik ben vanavond met een tegoedbon van Margaret en met Alex naar ‘t Hoogt geweest, en wel naar de film Goodbye Lenin (probeer ook het online spel). Het is een prachtige dramafilm over de de DDR, met ook hilarische momenten. Een echte aanrader. Alex en ik waren een tikkie te laat (omdat we eerst nog met Peter boerenkool hadden gegeten), dus moesten we op de eerste rij zitten, wat in de bioscoop geenszins eersterangs is. Ik heb nog een beetje kramp in m’n nek, maar de film maakt het zeker goed. En ik ga vaker naar ‘t Hoogt, er draaien fantastische dingen! Binnenkort staan op de agenda in ieder geval High Society, Hollands licht en Lilja 4-ever (van de maker van Fucking √Öm√•l).
Vandaag was het dan echt zover dat ik afscheid moest nemen van Margaret en kornuiten. Ik was uitgenodigd op de thee, maar heb eerst op het instituut nog wat werk voor d’r afgemaakt. (Memo aan mezelf: dat moet ik nog even mailen, dit keer met attachment.) Toen ik in het oude huis aankwam was men druk aan het verhuizen, of beter gezegd uitruimen. Dus ik heb even wat geprobeerd te helpen, door te doen waar ik goed in ben: computeren. Ik heb twee computers gedemonteerd en ingepakt, waarvan eentje een heel interessante Apple. Diezelfde computer heb ik ook weer uitgepakt en ge√Ønstalleerd, want ze wilden toch nog even internetten. Ook heb ik heel secuur een kast gedemonteerd, die vervolgens bij het grofvuil werd gezet. Dat had effici√´nter gekund, maar ik ben even leuk bezig geweest :-)
Ter afsluiting – voor mij althans, het is nog niet helemaal af – zijn we uit eten geweest bij een surinaamse winkel in Lunetten. Daarna heb ik in het lege huis nog een topje thee gedronken (de anderen een kopje koffie), en heb ik toch echt afscheid genomen van een van m’n favoriete collegae, en haar (en Coen) nu geadopteerd als vriend. En logeeradres natuurlijk.