Tammo 80Ik kreeg net per e-mail een bedankje voor het kerstkaartje dat ik naar Enrique in Ushuaia (het zuidelijkste puntje van Zuid-Amerika) heb gestuurd. Het is een beetje te laat aangekomen, maar hij heeft het toch nog opgehangen in de kerstboom. Hij is net z’n vakken aan het afronden, het is daar bijna zomervakantie. Wat zit de wereld toch raar in elkaar‚Ķ
Gisteren ontdekt: Toppers van Toen Webradio. Hier worden oude afleveringen van dit leuke programma, met hits van voor de rock-‘n-roll, de hele dag herhaald. Heerlijke muziek, een aanrader als je een vaste internetaansluiting hebt.
Vandaag heb ik Imre geholpen met verhuizen. Hij ging van de Warande, twee hoog, naar een stadspand in Utrecht, ook twee hoog. Uiteraard moest al het spul daartussenin nog wel naar de begane grond, dus moest alles over vier trappen. Eerst moest de vloerbedekking nog gelegd worden, maar daar heb ik me wijselijk van gedistantieerd. Ik heb wel een hoop gesjouwd, en aan het eind van de verhuizing heb ik zelfs het gehuurde busje terug naar Zeist gereden, geheel zonder deuken. Oh, en ik heb het ook achteruit ingeparkeerd met aan beide zijden hooguit 20 centimeter speling! Imre en Yo-yi hebben me net met de auto thuisgebracht, heerlijke pure luxe (‘t is maar 7 minuutjes fietsen).
Ik heb net bij Alex de coole film O brother, where art thou? gezien, zowaar gewoon op TV. een aanrader. Verder mag het niet onvermeld blijven dat ik op weg naar Alex toe ten minste een half uur met één toverbal heb gedaan (die was dan ook 5 cm. in doorsnee). Zo lang heb ik nog nooit met een snoepje gedaan.
Deze week kwam Lars ineens met de mededeling dat hij een stageplek had gevonden in de buurt van Barcelona. En gisteren meldde hij ineens dat hij woensdag vertrekt, en morgen uit zijn kamer vertrekt. Ik ben dus meteen maar even langsgegaan om een symbolische afscheidsborrel te drinken. Mazzelaar.
Op initiatief van Lotte hebben we gisteren mijn nieuwe Monopolyspel eens ingewijd. Het was voor mij – zoals altijd – even wennen om te spelen met de spelregels uit het boekje, de spelregels thuis zijn natuurlijk veel leuker. Maar goed, desalniettemin heb ik nog wel gewonnen. En ik was bank. Lotte was bij de onderhandelingen veel te toegevend, waardoor ik haar zo Rotterdam, Arnhem en Groningen kon aftroggelen. En bij haar eerste bezoek aan Groningen met drie huizen heeft ze mij ook al haar stations en Dorpsstraat, Ons Dorp gegeven, dus toen was het eigenlijk wel bekeken. We hebben het spel niet helemaal uitgespeeld (Lotte moest plotseling weg), dus strikt genomen heb ik nog niet helemaal gewonnen, maar ik had wel overal hotels staan en zij nergens.
Papa belde me vanmiddag, met de mededeling dat we nu definitief een wedstrijd doen wie het eerst z’n mastertitel heeft; ik eentje in Scientific Computing en hij in Commercieel Vastgoed. Ik moet alleen nog m’n vakken van januari afronden en dan 6 maanden stage lopen, en hij moet nog 2 vakken, twee herkansingstentamens, en een scriptie. Het wordt dus nog spannend.
Ik heb gisteravond, op uitnodiging van Imre, bingo gespeeld met de SGS in caf√© “De witte ballons”. Yo-yi zat in de organisatie, en ik moest please, please, please met Imre mee. In het eerste potje had ik een geweldige ingeving. De kaarten waren namelijk niet genummerd. Mijn idee was dat je verschillende soorten doorkruisingen kon maken, zodat je met een kaart wel vijf potjes kon spelen. En Imre en ik hadden allebei vijf kaarten. Helaas had Yo-yi het door en moesten we na de eerste ronde onze kaarten inleveren. En dat terwijl we allebei bingo hadden, maar hem niet hadden gezien. O groezel, o gruwel, o kakkerlak!
Gisteren kreeg ik – overigens heel netjes binnen een dag nagekeken – het sommetje terug dat ik in het weekend, het hele weekend, had gemaakt. Ik was zo eigenwijs geweest de opgave te verbeteren omdat hij anders niet uitkwam, en het is me goed duidelijk gemaakt dat dat ten onrechte was. De waardering voor twee dagen volledige inspanning was een 5.5. Daar was ik al minder blij mee, en het werd nog minder leuk toen de docent tijdens de bespreking dingen zei als: “Onderdeel c. zal ik maar niet bespreken, want daar kwam iedereen zelf wel uit. Nou ja, behalve √©√©n dan…” Gelukkig was de opmerking ironisch bedoeld en werd hij vergezeld door een brede grijns. Anders had ik wel eens chagrijnig kunnen worden.
Jaap zei een keer dat er meer leuke linkjes in m’n weblog moesten. Welnu, ik vond op de site van Onze Taal een leuke link naar een artikel uit de Moscow Times: Taking Plunge Into Plumbing Nightmare. Meteen een leuk testje om te kijken of m’n weblog Russisch aankan. De belangrijkste conclusie uit het artikel (dat mij hardop deed gniffelen) was: Разливай водку (schenk de wodka maar in).
Oh, en nog een fijne uitbreiding voor Brenda’s vocabulair: мои документы в порядке (m’n papieren zijn in orde).