Sinds een week geleden ben ik van plan een iBook te kopen. Een laptop in zijn algemeenheid overwoog ik al langer, maar toen ik de iBook van klasgenote Maartje zag, was ik op slag verliefd. Op d’r computer. Het is een prachtige wit glimmende computer, met een supergelikt besturingssysteem, dat ook nog eens op Unix gebaseerd is. De reviews op internet zijn onverdeeld positief, met kritiekpuntjes als ‘de accu zit een beetje scheef’. Hoe langer ik erover denk deze computer aan te schaffen, hoe liever ik ‘m wil hebben (hoewel ik ‘m natuurlijk nergens voor nodig heb). Ik heb op internet zelfs al uitgezocht hoe ik zelf eventueel OS X programma’s zou kunnen schrijven.
Het enige nadeel is nog dat het apparaat geld kost, € 1470 welteverstaan. Of minder als ik zou kiezen voor de 12 inch uitvoering, en meer als ik er meer geheugen in zou willen (bovenop de standaard 256 mb).
Ik ben net met kamergenoot Chun naar de Apple-winkel in Eindhoven geweest, om het apparaat nog eens in het echt te zien. De verkoper in de winkel was, weinig verrassend, erg enthousiast over Apple, en hij had zelfs een stuk linux (gnome) erop draaien. Chun was vooral geïnteresseerd in de iPod, een MP3-speler met 15 gigabyte opslagruimte. Ook een geweldig speledingetje natuurlijk, maar ik heb liever een iBook. Als iemand me nog van dit plan af wil brengen, moet hij snel zijn ;-)
Vrijdag het feestje van Yo-yi in Amsterdam! Het was een voor mijn doen groot feest, gegeen in de restaurantboot Sea Palace bij het centraal station in Amsterdam. Deze boot wordt gerund door Yo-yi’s ouders, dus we kregen een speciale VIP-behandeling. Vooraf heb ik met Imre, Yo-yi en het medefeestvarken Ellen met companen gegeten in het restaurant. De moeder van Yo-yi (die ons bediende) heeft het eten voor ons uitgezocht: heerlijke garnalen, gestoomde vis, Pekingeend (sorry Peter), lekkere vleesjes, en rare Chinese groenten. Ik heb geprobeerd met stokjes te eten, maar vond dat na vijf minuten toch wat jammer van het lekkere eten. Mijn motoriek laat zich niet zo goed combineren met stokjes.
Het feest zelf was in de VIP-lounge op de bovenste verdieping van de boot. Een erg sjieke gelegenheid. Hadden we beneden al lekker, maar ook veel gegeten, hier bleek ook eten voor ons gereed te staan! Natuurlijk ook heel lekker, hoewel minder exotisch. Op het feest heb ik gezellig zitten kletsen met een paar mensen die ik alleen maar op feestjes van Imre en Yo-yi tegenkom.
Daarna zijn we naar een cafeetje cq. kroegje geweest met de hele club. Ik moest natuurlijk even wennen aan de muziek (zowel qua volume als qua genre), maar verder was het ook hier wel leuk. Omdat de nachtnettrein een flink end omrijdt was het half vier eer ik thuis was. Maar wel een leuk feest.
Gister heb ik met Guido gedaan of het zomer was: we zijn ‘s avonds (rond acht uur) gaan pingpingen op het plein, met een fles ranja erbij. We moesten behoorlijk hard pingpongen om het warm te houden. Mij is dat behoorlijk gelukt, want Guido is een moeilijke tegenstander (score: 4-1 voor Guido). Om dit te compenseren heb ik ‘m daarna nog een potje Boggle aangeboden (score: 4-0 voor mij, maar een bonuspunt voor Guido met het woord zaniker).
Toen ik mijn gesigneerde exemplaar van het boek van meneer Bisseling las, zag ik zelfs dat ik in de Acknowledgements sta! Dit is natuurlijk wel supergaaf. Ik vond het wel van een goed gevoel voor humor getuigen dat meneer Bisseling mijn naam verkeerd gespeld had (met een streepje).
Vandaag ben ik achterstiefoom geworden. Tenminste, ik denk dat dat de benaming is. Mijn ‘stiefneef’ Martijn (zoon van een aangetrouwde oom uit een eerder huwelijk) heeft een dochtertje gekregen: Margot. Hartelijk gefeliciteerd hiermee.
Hedenmiddag was de book launch van het boek van Rob Bisseling, Parallel Scientific Computation: A Structured Approach using BSP and MPI. Om te beginnen was er een lezing door Bill McColl, één van de makers van BSP. Daarna een lezing van een computational scientist, Konrad Hinsen, over het gebruik van BSP in Python, een high level programmeertaal.
In de koffiepauze was er, naast koffie en thee, ook taart, met daarop zelfs een afbeelding van het boek waar het allemaal om ging. De taart werd gesneden door vrouw en dochter van meneer Bisseling, over wie hij in de colleges al veel heeft verteld (zijn dochter heeft geleerd te tellen vanaf 0).
De laatste presentatie was van Rob Bisseling zelf, met een paar hoogtepunten uit zijn boek, en wat vakantiekiekjes tussendoor (om het publiek wakker te houden?). Aan het eind van deze lezing kreeg ik persoonlijk een gesigneerd exemplaar overhandigd, omdat ik een paar jaar geleden 70 fouten uit het toen nog manuscript heb gehaald. Erg leuk!
Na afloop, bij de receptie in de Botanische Tuinen, heb ik gezellig staan kletsen met mijn jaargenoten, en zelfs met mijn oude, pardon voormalige, docente M√°rcia. Een erg leuke academische dag!
Vandaag at ik, na het symposium (waarover straks meer), bij Alex. We hebben als hoofdgerecht een Italiaans bol gehaald – het gerecht dat ik de afgelopen jaren als vrijdagmiddaglunch op ‘t Verwey-Jonker heb gebruikt. Erg lekker, en inderdaad ook als diner vullend zat. Alex had als toetje “Passie en Peer” in de serie “Lentevla”. Een zo mogelijk nog dubieuzere naam dan de verwenyoghurt van Peter. Na het eten heeft Alex nog wat gitaar voorgespeeld. Erg mooie muziek, ik had de titel wel willen onthouden.
Ik werd gisteren door Peter uitgenodigd bij mij te gaan pingpongen. Hij zou voor eten zorgen. Dat bleek best lekker: een avb’tje (aardappelen, vlees, broccoli). Ik heb gesuggereerd een kaassausje te maken van melk en (komijne)kaas die ik nog in de koelkast had. Dat bleek minder geslaagd. Mijn hypothese is dat de komijnen de melk hebben doen schiften. We hebben het maar niet opgegeten cq. gedronken. Als toetje had Peter (naar eigen zeggen zonder bijbedoelingen) Verwenyoghurt meegenomen. Wel lekker, maar ‘t heeft z’n naam niet mee.
Na het eten hebben we even gepingpongd, wat in het donker nog best lastig is. Binnen ging een spelletje Dschungel, en daarna Onderuit, beter.
Ik ben net met m’n oud-collega’s van het Verwey-Jonker Instituut uit eten geweest, ter ere van het 25-jarig jubileum van mijn “baas” Wendy. De andere secretariaatsleden hebben ook nog een R√®p ten gehore gebracht (die Imre en ik dus gecomponeerd hadden). Ik was weer eens erg blij dat ik de muziek mocht doen, en dus niet hoefde te zingen.
Het eten, waar mijn vervanger – tevens vriend – Willem ook was, was buitengewoon lekker; ook in deze tijden van recessie konden een carpaccio, spareribs en dame blanche er nog vanaf (excuses voor de combinatie, maar Willem combineerde zalmfilet vooraf met spareribs). Het was vooral erg leuk m’n collegae weer te zien, ik ben vast van plan meer op theevisite te gaan.
Momenteel hoor ik op de Toppers van Toen webradio een liedje, van voor 1950, met de tekst
Waarom ben ik jou nu al twee weken trouw?
Omdat ik veel van je hou
Ik vind het nog wel een vrij gewaagde tekst voor die tijd eigenlijk.
Tammo 80