Omdat ik toch al op ben, ben ik net even over de vrijmarkt gefietst. Op weg naar buiten kwam ik trouwens Patricia tegen, die net thuiskwam. ‘t Arme wicht had gewerkt en was ook nog broodnuchter. De vrijmarkt ziet er zo ‘s ochtends vrij troosteloos uit. Een hele hoop rotzooi op straat (er zijn al wel doeners bezig om de boel op te ruimen), en verder op de kraampjes met verkopers na behoorlijk verlaten. Het leuke is dat ik daar gisteravond moeite moest doen om door een mensenmassa heen te komen, terwijl ik er nu met 30 doorheen fietste.
Momenteel ben ik trouwens aan ‘t genieten van een zonsopgang.
Gefeliciteerd met Wijlen Hare Majesteit de Koningin! Het zij opgetekend dat ik nu al uit m’n bed ben, om Peter snel naar het station moet werken (die moet marcheren in de koninginnedagoptocht). Klein vraagje: wordt koninginnedag binnenkort een paar dagen naar voren verschoven en koningedag genoemd?
Net terug van een bezoekje aan de Vrijmarkt! De stad is bomvol, met allerhand rommel, maar vooral met mensen. Het leukst is om te proberen er zo snel mogelijk doorheen te komen.
Peter, met wie ik erheen was, wilde ook nog even naar een optreden van zijn musicalvriend Wolfram. Erg leuk! Net als de Bouncers een tijdje terug een geinig ska-bandje. Ik werd een beetje als muurbloempje in de muur gedrukt, maar dat kwam ook een beetje omdat ik niet genoeg ruimte had om te dansen zoals ik dat eens in de zoveel jaar pleeg te doen. Toch wel leuk, volgend jaar ga ik weer.
Ik hoorde net van Imre, bij wie ik heerlijk gegeten heb, dat zijn vrienden (en dus mijn kennissen) Klaas en Jan Europees kampioen debatteren zijn geworden, en nog wel in de competitie voor mensen met Engels als moedertaal. Een geweldige prestatie die ook ik wel het vermelden waard vind!
Vanmiddag werd door de Half-5 dispuut van de Eindhovense studievereniging GeWis een Nostalgische Computerspelletjesmiddag georganiseerd. Vanwege mijn Prince-ervaring kon ik het natuurlijk niet nalaten er even een kijkje te nemen. Het was echt Eindhoven op z’n best: een zaal vol nerds (met maar liefst één meisje). Er werd hard gegamed, vooral het spel Paratrooper was populair. En de zaal hing vol met bliepgeluidjes die computers vroeger nog maakten.
Ik had gezegd dat ik Prince wel even binnen 20 minuten zou uitspelen. Op zich niet heel gewaagd, want dat is nog drie minuten langer dan het record. Op het laatst werd ik echter iets te lui, waardoor ik in level 11 belangrijke seconden heb verspeeld. Vandaar mijn bedroevende tijd: 20 minuten en 9 seconden.
Ik heb vorige week een kilo paaseitjes gekocht (in de aanbieding uiteraard), en ik heb de cruciale fout gemaakt ze uit hun verpakking te halen en op m’n bed te leggen. Dingen die op m’n bed liggen verhuizen namelijk elke avond naar m’n stoel, en elke ochtend weer terug naar m’n bed, en daardoor wil er wel eens wat zoekraken. Wees dus niet verbaasd als je hier op bezoek nog ergens een – overigens erg lekker – paaseitje aantreft.
Zal ik ook eens een stukje schrijven over volleybal, anders zou de indruk kunnen ontstaan dat ik dat niet elke maandagavond doe. Gisteravond, maandagavond dus, heb ik, zoals elke maandagavond, gevolleybald op het Schimmelplein, of beter gezegd in de sporthal van de school die op bovengenoemd plein gevestigd is. Na de warming-up met badminton (waarbij ik een potje met 10-0 heb gewonnen) zijn we, zoals elke maandagavond, gaan volleyballen. Of iets wat daarvoor moet doorgaan dan. We hebben in ieder geval genoeg gelachten. Volgende maandagavond trouwens geen volleybal, dan is ‘t vakantie.
Ik zou even het toetsenbord van m’n begeleider schoonmaken – en dat was wel nodig ook – maar ik ben een beetje te ver gegaan met het uit elkaar halen, waardoor ik nu twijfel of hij nog weer in elkaar komt. In het bijzonder heb ik een inbussleuteltje nodig dat heel erg akelig klein is. Heeft iemand dat toevallig?
Ik ben gister even wat langer dan gepland in Dalen gebleven, omdat m’n zusje Lotte oorontsteking had. Voor ‘s avonds was wel een oppas geregeld, maar Lotte stond erop dat ik ook bleef, en och, dat kon ook eigenlijk wel. Wel een beetje knullig dat ik nu samen met de oppas oppaste; we hebben samen Idols gekeken (ik voor het eerst).
Lotte is nog een paar keer beneden geweest met een heel zielig oortje, waaraan ik niks kon doen. Ik heb d’r wel een paar kinderasprientjes gegeven, wat misschien wel geholpen heeft. En ik heb een paar keer een heel vies watje in d’r oor vervangen (met slaolie en oorspul natuurlijk), waar ik later met m’n stomme kop bovenop ging staan. Ieuw.
Oei, da’s een fout woord: jeugdvrienden. Toch ben ik bang dat dat ongeveer is wat Michiel en Marise van me zijn. Beide heb ik jaren niet (echt) gezien, en gister heb ik bij ze gegeten. Erg leuk! We hebben samen gekookt, en vervolgens heb ik al Michiels gadgets bekeken, en ook prachtige foto’s van hun reisje naar Oman (met onder andere de foto van de kaft van Duin, maar dan zelfgemaakt). Ze wonen echt in een droomhuis, met vrij veel ruimte, en overal toegang tot gadgets (bijvoorbeeld een draadloze muis in de woonkamer om de computer met tv-out te besturen, zodat ze in de kamer films vanaf de computer in de studeerkamer kunnen kijken). De buurt – Angelslo – is niet helemaal een droombuurt, maar ja, als je zo’n huis hebt hoef je natuurlijk nooit meer naar buiten.
Tammo 80