Ik heb dinsdag, toen ik van een etentje bij Willem in Zeist terugkwam, onderweg bijna een kikker (of pad) overreden. Op het laatste moment kon ik nog net uitwijken. Toen ben ik ook maar even gestopt om beter te kijken. Ik heb het beest zelfs even aangeraakt. Zo vaak zie ik immers geen kikker. In de struiken langs de berm ritselde ook wat, en dat bleek bij nadere inspectie een egel te zijn. Het beest probeerde zich te verstoppen, maar dat lukte bij lantaarnpaallicht maar matig. Ik hoop dat beide beesten inmiddels nog steeds niet zijn overreden. (Ik heb overwogen de egel een stuk van de snelweg te brengen, maar bedacht dat egels misschien echt wel prikken.)
Ik heb vandaag ruim 100 kilometer getandemd. Jan-Jaap wou z’n tandem van Aalst naar Utrecht hebben, en ik wou hem daar natuurlijk graag bij helpen. We hebben gisternacht bij zijn moeder en Bert (ons Bert) gelogeerd. Daar een heerlijk diner genuttigd, en een gezellig vuurtje in de tuin gestookt.
Vanochtend zijn we om twee minuten voor negen vertrokken, na een uitgebreid ontbijt. Om een minuut over negen stonden we alweer stil, omdat de versnellingen weer niet werkten. Na een kwartier prutsen kwamen we er achter dat de versnellingen wel werkten, maar dat zelfs de hoogste versnelling voor ons nog te licht was. Gelukkig werd hij in de loop van de dag vanzelf zwaarder.
Het eerste stukje, van Aalst tot Lith, was het zwaarst, misschien hadden we dat niet als een ‘eerste stukje’ moeten opvatten. We kregen wel een geweldig onthaal in Vinkel, waar de fanfare begon te spelen (in een overigens uitgestorven dorp) toen wij langskwamen. In Lith hebben we geluncht en de pont genomen, en daarna zijn we door het land van Maas en Waal gefietst. Een heerlijke oase van rust. Heel anders dan Tiel, waar het koopzondag, fanfarefestival, en verschrikkelijk druk was. In Tiel zijn we heel even verdwaald, maar we zijn er gelukkig toch uit gekomen.
In Cothen hebben we nog ergens uitgerust bij een molen (onder het mom van bezichtigen, maar het was gewoon uitrusten). Om half zes waren we in Zeist, dus we hebben ongeveer 15 km/u gemiddeld gefietst. Toen ik van het station naar huis fietste merkte ik dat ik vandaag wel genoeg gefietst heb. Over het weer heb ik trouwens niks te klagen, behalve dan dat ik verbrand ben.
Voor het nageslacht hierbij nog de route:
Aalst,
Eindhoven,
Son,
Nijnsel,
Sint-Oedenrode,
Schijndel,
Wijbosch,
Heeswijk,
Vinkel,
Geffen,
Lith,
Alphen,
Dreumel,
Wamel,
Tiel,
Cothen,
Werkhoven,
Odijk,
Zeist.
Gisteravond feest bij Bertil, ter ere van zijn verjaardag ergens dit jaar. Hij vierde het samen met een vriend, Albert Hendriks (die geen bakker is). Ik heb met Peter en Alex zitten kletsen, die er dus ook waren. Ook heb ik nog deskundig computeradvies gegeven: ik heb gedemonstreerd hoe je een playlist moet openen in Winamp (klik op het eject-knopje). Omdat ik nog enigszins moe was van donderdag, en ook enigszins hard gewerkt had, ben ik ook hier redelijk vroeg vertrokken.
Na het basketballen eergister werd ik door Li Chao en Robin uitgenodigd om daar nog een hapje te komen mee-eten. Hun huisgenoot had heerlijk Chinees gekookt, drie schalen met ondefinieerbare hapjes. De eerste schaal bevatte tofoe met een pittig sausje, en een andere zat vol met lekker uitziende vleesjes. Die waren ook wel lekker, maar toen ze me vertelden dat het ganzenlevers waren hoefde ik toch niet meer zo (met mijn wortels bij ganzenstad Coevorden). Na het eten kwam iemand op het briljante idee om een drinkspelletje te spelen. Dat had ik nog nooit gedaan, en omdat ik wel van spelletjes hou ging ik akkoord. Het was erg gezellig, en je hoeft je verder geen zorgen te maken: ik was om kwart over twaalf thuis. Drie spelletjes rijker.
Vanochtend heb ik een forse botsing gemaakt. Ik sprintte door de voetgangerstunnel naar spoor 11, daarbij uiteraard al het verkeer van rechts in de gaten houdend. Ik had er echter geen rekening mee gehouden dat er ook andere mensen wel eens aan het sprinten konden zijn, en dat is me op een botsing komen te staan. Een mevrouw sprintte vanaf spoor 8 de bocht om, en we raakten elkaar aan de schouders. Gelukkig is het bij blikschade gebleven (m’n broodtrommel).
Gisteravond heb ik met m’n basketbalvrienden van op de hoek gevoetbald – een beetje afwisseling kan geen kwaad. We hebben gespeeld tegen de Turken (en overige allochtonen) op het plein, dus het was Turkije tegen China. En mij. Ik heb zowaar ëën doelpunt gescoord. En twee ballen grandioos gemist. De ster van de wedstrijd was Li-Chao, die een paar tegenstanders grandioos wist te passeren. Een nadeel was dat de Turken veel meer wisselspelers hadden, waardoor wij snel vermoeid waren. Sneller dan zij althans.
Ik ben vanochtend al voor de tweede keer ongewenst in Ede-Wageningen geweest. De trein die op de goede tijd van het goede perron vertrok was ineens de verkeerde trein, dus ik was niet de enige abuize reiziger. Ik ben met twee dames teruggereisd naar Utrecht, en daarna wel naar Eindhoven. Ik had toen al twee uur gewerkt op m’n laptop.
Vanavond in de trein hoorde ik een sterk staaltje Brabants: Dames en heren, in verband met een seinstoring moet de machinist een paar overwegen aanrijden. Hierdoor zal de reis iets langer duren… Ik had vorige week van Karolien al gehoord dat zoiets bestond, maar had het nog nooit in praktijk gehoord. Overigens ook echt Brabants (volgens Karolien en huisgenoten): Ik heb wel eens koffie op. Ik heb hier al herhaaldelijk discussies over gehad, en velen zijn het erover eens dat dit ABN is. Mooi niet dus. Houdoe.
Een heerlijke dag gehad vandaag. Ik was van plan te gaan fietsen (zoals dat op Eerste Pinksterdag hoort?), maar zag rond het middaguur de Chinezen van de andere kant van de straat op weg naar het plein, dus ben ik met hun gaan spelen. Erg gezellig. We hebben voornamelijk gebasketbald, en ik ben hier vrij slecht in. Nu viel het mee, Li-Chao en ik hebben in een wedstrijdje slechts met 11-9 verloren, en ik heb 5 keer gescoord. Thuis heb ik m’n iBook nog even aan de Chinezen geshowd, en ze waren erg enthousiast (zoals het hoort).
Daarna heb ik m’n kamer opgeruimd, hetgeen erg nodig was. Ik had Alex uitgenodigd te eten, en het is dat hij 6 minuten te vroeg was, anders was m’n kamer echt helemaal opgeruimd geweest. We hebben maar even patat gehaald, want ik heb niet echt een complete maaltijd in huis. Compleet genoeg voor mij, dat wel, trouwens. Ook hebben we nog een spelletje gespeeld: Tantrix. Dat blijkt ook als spel (in plaats van als puzzel) erg leuk te zijn, ik kan het iedereen die hier op bezoek komt aanraden! Ik heb overigens twee keer vet gewonnen.
Als afronder van de avond hebben we nog gebiljart. Cafe De Windhoek was dicht, dus we moesten een alternatief opzoeken. Dat vonden we in De Zwaluwbar, precies zo’n café als waar Herman van Veen over zingt. Er waren nog drie andere gasten, en het biljart werd speciaal voor ons aangezet. Er stonden Nederlandse smartlappen op, en de mevrouw achter de tap droeg een truitje waar ze duidelijk te oud voor was. Precies zoals zo’n café hoort dus. De muziek werd nog beter, na het rondje Nederlands kwam de country, met Freddy Fender (die Alex zelfs kent), John Denver, Linda Ronstadt, en vele anderen. We hebben drie potjes gebiljart, en toen kwam Anneke Grönloh weer op de radio, dus zijn we weggegaan. Maar ik ga zeker nog eens terug naar dit cafeetje!
Vanavond ben ik op uitnodiging van Imre en Yo-yi naar een theatersport-voorstelling geweest. Dit houdt in dat twee teams ‘theatersporters’ tegen elkaar improviseren op het toneel, onder het toeziend oog van een jury. Het is de bedoeling dat het publiek actief participeert door rozen naar de spelers te gooien, en natte sponzen naar de jury. Vooral dat laatste is buitengewoon goed gelukt; er zat één schattig meisje in de jury, en die werd heel hard geraakt door een spons (niet van mij). De spelers deden het bij vlagen heel aardig, vooral een jongen uit het Friese (!) team deed het heel goed toen hij een sterfscène uit een opera moest improviseren.
Na afloop heb ik bij Yo-yi nog even het bonenspel (Boonanza) gespeeld, waarvan ik de spelregels nog niet helemaal goed genoeg ken om het ten volle te waarderen. Yo-yi’s tactiek om alleen maar ‘poepbonen’ te verzamelen deed het niet zo heel goed, Imre had een betere tactiek: valsspelen. Ik heb dus gewonnen :-)
Tammo 80