Verwijzend naar dezelfde situatie vorig jaar, zit ik nu weer in precies dezelfde situatie als toen. Ik moet binnen afzienbare tijd, net iets minder dan haalbaar, een scriptie af zien te krijgen. Natuurlijk gaat dat ook dit jaar op onverklaarbare wijze lukken, al weet ik momenteel nog niet hoe. Ik zal natuurlijk wel m’n uiterste best blijven doen. Zo zit ik momenteel op de boot van Den Helder naar Texel nog te werken aan het programma dat uiteindelijk moet gaan rekenen voor mij, en merkwaardig genoeg is er zelfs weer een beetje gelukt!
Het leuke van een laptop is dat je hem overal mee naartoe kunt nemen. Bijvoorbeeld naar Krommenie-Assendelft, waar ik twee minuten geleden nog was. Inmiddels nader ik het volgende station – Uitgeest – alweer, op weg naar Texel, waar ik de verjaardag van broer Pieter vier. En ondertussen werk ik gewoon door, want ik heb alles wat ik daarvoor nodig heb (voornamelijk inspiratie) gewoon bij me.
Lang, lang geleden (toen mijn inhammen nog niet zichtbaar waren) was er op de televisie een spelshow over wiskunde: Oh, zit dat zo! In het programma werden leuke wiskundesommetjes op een leuke tastbare manier gepresenteerd, en later uitgelegd door de “deskundige” wiskundige: Dr. Jan van de Craats. Ik keek met erg veel plezier naar dit programma, waar niet eens veel uitzendingen van gemaakt zijn, waarschijnlijk vanwege het dure decor: voor elk sommetje werd wel iets nieuws geknutseld. Je zou kunnen afvragen wat er met het decor van zo’n show gebeurt nadat zo’n show is afgelopen. Dat weet ik sinds vandaag! Het staat in een opslaghok (met raampjes bovenin, anders zou ik het tot de dag van vandaag niet weten) op de zesde verdieping van het hoofdgebouw van de TU Eindhoven. Dus mocht iemand nog eens zo’n show willen maken – het liefst van de Tros, want het logo zit in het decor verwerkt – dan is het decor er vast.
Mijn oom Martin heeft sinds kort een baard. Dat is wel even schrikken, vooral als je de reden hoort: zijn kin is onlangs voor een operatie opengesneden, en hij kan zich dus niet scheren (anders zou hij z’n hele kin weer open kunnen halen). Gisteren ben ik met mama naar z’n baard wezen kijken, en het ziet er erg indrukwekkend uit. Vooral het litteken, dat zelfs ook te zien is op z’n kuit – daar kwam de reserveader vandaan.
Ondertussen heeft m’n neef Jos me laten zien hoe het spel Tony Hawk Pro Skater eigenlijk werkt. Het zat bijgeleverd op m’n laptop, maar ik had het nog nooit gespeeld. Jos heeft even een highscore neergezet, die ik waarschijnlijk niet kan verbeteren. Van tante Hennie heb ik lekker een zak snoep meegekregen (voor onderweg) : soms is het erg leuk om neef te zijn.
Ik heb vorige week eens diep in de buidel getast en een nieuwe DVD voor mezelf gekocht: Mary Poppins. Deze film hadden we vroeger op videoband, en in mijn (vage) herinnering heb ik ‘m heel vaak gekeken. En natuurlijk is het één van m’n lievelingsfilms. Nu heb ik hem dus op DVD, en ik heb Lotte en Floor zaterdag ook mee laten kijken. Zij hebben – net als de rest van de jeugd van tegenwoordig – niet het geduld om een hele film uit te kijken, maar het stukje met supercalifragilisticexpialidocious, of in de Nederlandse vertaling superkwalikwantiviaextraquasiotisch, vonden ze wel heel leuk. Mama vertelde me gisteren dat ik toen ik min een was al naar deze film ben geweest, in een bioscoop in Canada. Een heel bijzondere film dus.
Net terug van de act van Lunatics, Tempeest. Het gaat over het instorten van het middenschip van de Domkerk in 1674. Daar speelde de voorstelling zich ook af, rond een speciaal van steigers herbouwd middenschip. Een mooi citaat uit de voorstelling, en daarin ook een veel ouder citaat, over het instorten van de kerk:
Pertinente notitie van de Schade die geschiet is tot Uytrecht, door ‘t schrickelick Tempeest, op Woensdag den eersten Augusti 1674. Deze letteren zullen u met korte woorden melden de schrickelicke oordeel Godts die heden over onze Stadt Uytrecht gevallen zijn. Het schrickelicke Tempeest heeft in de tijt van een kleyn half uur de gantsche Stadt tot een puynhoop gemaakt, zo dat de desolaatheyt desselven met geen penne te beschrijven is. Den Dom-kerk, van de Toren tot aan het Choor is gantsch tot een puynhoop geworden, zulks dat de pilaren niet hoger als 6 a 7 voet van de gront zijn blijven staan.
Ik was er met Sira en Paul, bij wie ik ook gegeten had, en op het plein kwamen we nog een heel stel bekenden tegen. Na afloop van de daverende voorstelling – die stiekem wel een beetje tegenviel, want er klom niemand in de steigers – hebben we ons nog even op het Domplein vermaakt door een menselijke knoop te maken.
Helaas is deze website vanochtend gehackt door een zogenaamd scriptkiddie, iemand die door anderen ontdekte beveiligingslekken gebruikt om homepages van andere mensen te “hacken”. Hij is zo vriendelijk geweest om geen informatie te wissen, maar toch neem ik het zekere voor het onzekere en neem ik de site tijdelijk uit de lucht. Ik heb de provider van de “hacker” verwittigd van het misbruik.
Ik verzoek de hacker, chattab, The Turkish Hacker of iskorpitx, contact met mij op te nemen, ik ben benieuwd hoe hij zijn hack heeft uitgevoerd, en zou graag eens met hem discussiëren over normen en waarden op het internet.
Ik zal zo snel mogelijk de homepage in delen weer beschikbaar maken. M’n weblog is alweer online!
Hoera! Ik had het bijna ongemerkt voorbij laten gaan, maar dit weblog bestaat vandaag één jaar. Eigenlijk een jaar en twee dagen, maar het was een trage start, dus dat zit wel goed. In dit ene jaar heb ik 440 berichtjes getikt, een gemiddelde van iets meer dan een per dag. Vandaag is de vierde interface (gebruikersschil) in gebruik genomen, helaas gedwongen. Ik heb een hoop werk van de versie vóór de vorige kunnen gebruiken, want die had ik ook zelf geprogrammeerd en die voldeed dus heel goed aan mijn standaard.
Ik heb voor de toekomst een paar ideetjes voor het weblog. Allereerst wil ik meer integratie met m’n fotodatabase. Verder zal dit weblog niet langer de startpagina van tammo80.nl zijn, de website moet meer bevatten dan alleen een weblog. Ik vind een mooi voorbeeld van een geslaagde website bijvoorbeeld de pagina van Emiliano Imeroni, hoewel hij zich net iets te weinig van standaards heeft aangetrokken naar mijn smaak (hij gebruikt nog te veel tabellen in plaats van CSS).
In de komende dagen kun je veel veranderingen verwachten!
Vanochtend ben ik om half zes opgestaan, om maar lang genoeg te kunnen genieten van de langste dag. En om Jan-Jaap uit te laten, die bij mij had gelogeerd om nog op tijd op Schiphol te kunnen komen om z’n vriendin op te halen. Toen hij weg was heb ik nog even een paar uur van de langste dag gemist door weer m’n bed in te duiken, maar ik heb het begin tenminste meegemaakt.
In Eindhoven werd ik meteen bestookt met een vraag van een kamergenote (Chinees uiteraard) die een huursubsidieformulier moest invullen. En dat valt niet mee, zelfs al begrijp je Nederlands. Een andere Chinese was aan het leren voor een toets van haar Nederlandse cursus, en haar heb ik uitgelegd waarom het lopen – liep – gelopen en fluiten – floot – gefloten is. Dat kon ik niet, er zit niet bar veel logica in. Daarna kwam Li-Chao, die ik enigszins geholpen heb met Finite Elements, maar alleen door te zeggen dat wat hij moest bewijzen “logisch” is (dat is niet genoeg voor een bewijs).
Vanavond ben ik bij Imre geweest, omdat hij hier wilde pingpongen maar zijn fiets was gestolen. Ik heb hem daverend ingemaakt met een paar potjes Jenga. Verder hebben we nog een beetje voetbal gekeken (Engeland – Tsjechië ofzo), en toen Yo-yi kwam hebben we onze vakantie in augustus gepland, door middel van prikken op de kaart. Het wordt – vooralsnog – de Hoge Veluwe.
Op de terugweg bleek dat ik een mazzeldag heb. Net na mijn oefening “zes tellen lang met losse handen en ogen dicht fietsen” langs het Vredenburg werd ik bij het stoplicht ingehaald door een meisje dat door rood ging. Ik voelde me wat dommig om midden in de nacht te wachten voor een rood licht terwijl er maar één motorrijder stond te wachten op de kruisende weg, maar toen dat een politie bleek te zijn voelde ik me een stuk minder dom. Ik ben hem heel hard voorbijgefietst (terwijl hij dat meisje de les stond te lezen), want ik heb natuurlijk geen licht.
Gisteren was wel zo allemachtig druk dat ik het haast niet allemaal kan opschrijven. Toch doe ik ‘t maar even want anders komt er doordat ik zo veel gedaan heb juist niks in m’n weblog. Als je begrijpt wat ik bedoel.
Vanaf 11 uur zat ik in Nieuwegein een computer te installeren (een computer die vol spy- en adware zat). Dat heb ik volgehouden tot een uur of vier, en toen begon de drukte pas. Rinse kwam om half vijf langs om een handleiding voor zijn tien jaar oude Sun-Sparcstation op te halen. En ondertussen was ik al naar het buurtmuziekfestival geweest, waar een geweldig Rock-‘n’-Roll-bandje speelde. Daar heb ik ook een bakkie soep gegeten als lunch – dat kan nog net om vier uur.
Even later kwam Jan-Jaap bij me eten, om daarna naar de musical Pazzia van Amuze te gaan. Als avondeten hadden we een buitengewoon uitgebreide omelet met tien eieren, die helaas net niet zo goed smaakte als hij eruitzag.
De musical was leuk, hoewel ik het jammer vond dat ik het verhaal al kende van de film Shakespeare in Love. Wel was hij als stoere Amuze-musical uitgevoerd, en ik heb me uitstekend vermaakt.
Tammo 80