Tammo 80

Overmorgen á morgen, namelijk woensdag, geef ik mijn afstudeerpresentatie. Iedereen is van harte uitgenodigd. Hierbij de letterlijke tekst van de uitnodiging zoals ik die op het Mathematisch Instituut heb rondgestuurd:

(English version below)

Geachte staf, beste studenten,

In de afgelopen maanden heb ik een afstudeerstage afgerond aan het St. Elisabeth ziekenhuis Tilburg. Dit in het kader van mijn masterstudie ‘Scientific computing’.

De stage handelde over een numerieke simulatie van de menselijke bloedsomloop ten behoeve van reanimatie. Over de resultaten van deze stage geef ik woensdag 21 juli om 14:00 een afstudeerpresentatie. Hierbij is eenieder van harte uitgenodigd. De presentatie is in het Wiskundegebouw van de Universiteit Utrecht, op de Uithof, Budapestlaan 6. (De presentatie wordt indien nodig in het Engels gegeven.)

Er is een eendimensionaal model ontwikkeld dat de bloedsomloop beschrijft met analogen aan een elektrisch circuit. Vernieuwend aan dit model is dat de pompende functie van het hart is geïsoleerd, en dus ook kan worden uitgeschakeld. De overblijvende delen van het model geven een goede weergave van het menselijk lichaam net nadat het hart is gestopt. In zo’n geval kan de circulatie deels in stand gehouden worden, door de druk in de borstkas ritmisch te variëren (reanimatie). Het ontwikkelde model geeft inzichten in hoe deze borstkasdruk optimaal gekozen kan worden.

Ook vanuit numeriek oogpunt is het een interessant model. Het wordt beschreven door een stelsel van differentiaal-algebraïsche vergelijkingen. Hiervoor zijn speciale numerieke voorzorgsmaatregelen nodig. Ook bevat het stelsel een niet-constante delay-term, waarvoor ook een speciale methode is gebruikt. Omdat de oplossing op den duur periodiek is, kan een vorm van continuëring gebruikt worden die verwant is aan ‘waveform relaxation’ methoden. Voor het oplossen van dit alles is gebruikgemaakt van Mathematica.

Over het bovenstaande zal ik aanstaande woensdag meer vertellen. Ik hoop u dan te zien.

Met vriendelijke groet,

Tammo Jan Dijkema

Dear staff and students,

During the past few months I have finished an internship at the St. Elisabeth Hospital Tilburg. This internship was the final project for my master study in ‘Scientific Computing’.

The project I worked on is about the numerical simulation of the human circulation, with the goal of improving reanimation. I will give a presentation about the results on Wednesday, Juli 21st, at 14:00 in room 611 of the Mathematics building of the University of Utrecht, Budapestlaan 6 on the Uithof. Everybody is kindly invited. (The presentation will be given in English if necessary.)

A one-dimensional model has been developed which describes the human circulatory system analogous to electrical circuits. A new concept of this model is that the pumping function of the heart is isolated and can be disabled. The remaining parts of the model give a good representation of the human body just after the heart stopped. By pressing the chest in such a case (reanimation) the circulation can be maintained partially. The model that is developed gives insights to how the ‘chest pressure’ can be chosen optimally.

Also from a numerical perspective, the model is very interesting. It is described by a system of differential-algebraic equations, which requires special treatment. The system also contains a delay term, for which also a special method was applied. Because the solution becomes periodic over time, a method similar to ‘waveform relaxation’ can be used.

I will tell more about the above next Wednesday. I hope to see you then.

Kind regards,

Tammo Jan Dijkema

Omdat ik deze week m’n scriptie af moet maken, neem ik even vrij van het bijhouden van dit weblog. Volgende week meer, waaronder waarschijnlijk een PDF van de scriptie in kwestie, en een uitnodiging voor mijn afstudeerpraatje woensdag 21 juli!

We weten nog niet hoe het gebeurd is, maar de katten zijn terug. Ze bleken allebei nog in huis te zitten, we zagen ze alleen nooit tegelijkertijd, en ze lijken zo verdacht veel op elkaar… Jullie kunnen dus ophouden met zoeken.

Mocht iemand een kleine poes tegenkomen, wij zijn er momenteel eentje kwijt. In de buurt van Dalen waarschijnlijk. Een complicerende factor is dat we de pas sinds een week twee katjes hebben, en dat ze dus nog erg schuw zijn. Ook lastig is dat we ze nog niet echt uit elkaar kunnen houden, en we dus niet echt weten welke we kwijt zijn.

Omdat het de afgelopen dagen niet zo goed ging met m’n scriptie, en ik nu echt door moet werken, ben ik gisteren maar naar Drenthe gegaan, in de hoop dat een verandering van omgeving me wel goed zou doen. Inderdaad heb ik weer een beetje inspiratie opgedaan, ik heb onder de douche al iets bedacht, en tijdens het wegzagen van een boomwortel ging het helemaal goed.

M’n zusje Floor vertelde net toen ze ging slapen nog even wat ze ging dromen. Een beetje angstaanjagend wel, er was een dokter die een voet van een meisje afzaagde. Waarschijnlijk geïnspireerd op het verhaal van mij gisteren dat ik m’n schouder uit de kom heb gehad. Gelukkig nemen dromen wel eens een vrolijke wending, want er kwam uit het been van het meisje geen bloed, maar lekkere jam, en bloemen.

Ook zonder bandenplakkertjes kun je een band plakken. Daar ben ik net achter gekomen. Alex had wel een net bandenplaksetje voor me, maar daar zaten helaas geen plakkertjes in. Omdat ik eigenlijk toch wel naar huis wou (het wordt al laat en ik was er de hele middag al wezen spelen) hebben we m’n band toen geplakt met een stukje tape. En tot mijn verwondering is mijn band nu nog net zo hard als toen ik vertrok. En nu ben ik thuis.

Ik heb gisteren wat zogenaamde klinische ervaring opgedaan in het Elisabeth ziekenhuis te Tilburg. Daar heb ik overlegd met m’n begeleider (de deadline van m’n scriptie cq. stageverslag komt akelig dichtbij…). Toen hij erachter kwam dat ik nog nooit een OK (operatiekamer) van dichtbij had gezien – laat staan een patiënt – moest ik me meteen omkleden in een blauw pak, met OK-klompen, haarnetje en mondkapje. Net echt!

Ik mocht even meekijken hoe een meneer met een hernia in slaap werd gebracht – m’n begeleider is anesthesioloog. Het was werkelijk verbazingwekkend hoe snel iemand kan gaan slapen! Het ene moment zei hij nog dat hij nog niet moe werd, en twee tellen later snurkte hij al heel even. Merkwaardig trouwens dat zo iemand meteen daarna een ‘object’ lijkt te worden, dat met vier man even op z’n buik getild moet worden.

Normaal kijk ik niet zoveel voetbal, maar de wedstrijd waarin Nederland uit het EK getrapt wordt wou ik natuurlijk niet missen. Peter vroeg me of ik zin had met hem en zijn huisgenotes in de stad te gaan kijken, en zo’n aanbod kon ik natuurlijk niet afslaan. We hebben in café De Beurs aan het Neude gekeken. ‘t Was nog even de vraag wat voor kleding ik moest dragen, aangezien ik – behalve Hup Holland klompen – niks oranjes heb, en niet in de kleuren van Portugal wilde rondlopen. Dat bleek achteraf onmogelijk, omdat Portugal, heel verwarrend, in oranje speelde. Nederland speelde in wit, en ik heb met Peter ook heel hard “Hup wit!” staan roepen. Niet dat het geholpen heeft natuurlijk.

Ik heb vanavond ter ere van Pieters twintigste verjaardag met de hele “familie” gegeten in het restaurant waar broer Pieter kok is en broer Jaap barman: de Rog op Texel. Zij kennen daar natuurlijk iedereen (dat is zelfs een deel van de taakomschrijving voor de functie van barman), en &eamp;&eamp;n van de bargasten merkte slim op dat ik zeker de slimste van de broers was. Ik vraag me af waar je dat aan kunt zien…

“In de trein kom je nog eens iemand tegen,” het zou een reclamemotto van de NS kunnen zijn. Veel beter dan “Ieder z’n trein” natuurlijk. En het is nog zo ook. Ik heb net een praatje gemaakt met een Japanse meneer (ik ken nu wel erg veel Aziatische mensen, maar relatief ten opzichte van de wereldbevolking valt het weer mee). Hij is hier op een zakenreis, en heeft op Texel een eindje gefietst – erg langzaam, hij deed twee uur over 15 kilometer. Het gaat trouwens wel om een vertegenwoordiger van “Live long and prosper” saki, gold prize 12 times in all Japan sake conpetition. Ik zal ‘m nog wat gratis reclame bezorgen: www.kuromatsu-okina.co.jp.