Tammo 80

Gisteravond, na een culturele stadswandeling met Jan-Jaap en een heerlijk etentje bij Oliver, naar de musical Hout en Appels van Amuze (waar Peter in de band speelt). Ik heb zeker tijdens de eerste helft zitten genieten, van geweldig toneelspel, een ingenieus decor, en natuurlijk lekkere muziek. Bij de hoempapa-bewerking van Mein kleiner grüner Kaktus van de Comedian Harmonists gingen m’n tenen eerst wel een beetje krom, maar na een keer of vijf luisteren vond ik deze uitvoering misschien nog wel leuker dan het origineel.

Ik zal voor de luie lezers die niet zelf naar de voorstelling willen even een samenvatting geven. Het waren dus twee musicals door elkaar. De eerste heet Garmisch Partenkirchen en gaat over een kaboutervolkje dat in hun maag zit met een ongelukskabouter die te groot wordt. Een ongelukskabouter, want haar vader werd op weg naar haar geboorte op Nieuwjaarsdag doodgeskied door een schansspringer. Een heel verhaal gespeeld door vier mensen, maar natuurlijk met backing vocals van de rest. Die backing vocals vormen een van de verhaallijnen van de andere musical, Sterrentrek. Een koortje achtergrondzangeresjes doet hun best de Jody Pijper singers te vervangen. En nog twee andere verhaallijnen, een met een homostel (het blijft natuurlijk musical), en een ander over een stel dat een baby krijgt, of toch niet.

Speciale complimenten aan Sanna, die wel erg goed speelt en zingt, en Rob, die het lef had om in string op ‘t podium te verschijnen. En natuurlijk aan de rest van de groep, want ik heb weer een geweldig avond gehad.

Door een ongelukkige set omstandigheden heb ik gisteren mijn iPod verklooid. Ik wilde hem formatteren op een Windowsformaat, zodat ik ‘m ook op de computers op m’n werk kan aansluiten. Net na het formatteren geraakte het toestel in een toestand waar hij niet meer verder gaat tot hij op een stroombron is aangesloten (vanwege veiligheid, het ging om een firmware flash. Dat was nogal jammer, aangezien ik mijn adapter niet meer heb.

Paniek dus. Ik zat bij Lars op de Warande, dus plaatste op het forum van MacOSX.nl een berichtje met als titel: “Iemand op de Warande (Zeist) met een iPod-adapter?”. Helaas kwamen daar geen reacties op, behalve behulpzame mensen die niet begrepen dat ik echt een adapter nodig had. Met hulp van Jan-Jaap, bij wie ik ook nog even ben langsgelopen (de wereld is klein, en de Warande helemaal), vond ik op het Warande forum een berichtje van iemand met een iPod. Die persoon hebben we toegevoegd aan de MSN, en toen hij online was hebben we gevraagd of we even mochten langskomen. Hij bedacht zelf dat ik dan ook die jongen van dat andere forum was (dat hij kennelijk ook las). Dat laat maar weer zien dat het internet ook weer niet zo groot is.

Twee deuren verder, bij die forummer op de kamer, bleek dat hij toch net een ander snoertje had, helaas, project mislukt. Gisteravond laat heb ik het bericht op MacOSX.nl aangepast om te zeggen dat ik weer in Lombok zat. Vanochtend vroeg reageerde daar iemand die nog wel een kabeltje had liggen. Ik heb ‘m net opgebeld, en het blijkt dat hij maar twee blokken verderop woont, bij de bakker. Zo wordt de wereld wel heel klein. Ik ben even langsgelopen, en inmiddels doet m’n iPod het weer als vanouds.

Op verzoek van Arthur een uitbreiding van de technische mogelijkheden van dit weblog: je kunt nu ook een RSS-feed van dit weblog ontvangen. Als je niet weet wat dit is: niet erg, blijf maar gewoon lezen zoals je altijd al deed (leuk dat je dat nog steeds doet). Wie wel een RSS reader heeft, kan de volgende feed toevoegen: http://www.tammo80.nl/weblog/feed.xml.

Voor de derde keer dit jaar is er iets van mij gestolen. Was het in februari nog m’n nieuwe fiets, en in maart m’n laptoptas met o.a. iPodspullen en m’n telefoon, vanochtend was wederom een fiets aan de beurt. En niet eens mijn fiets, ik had deze te leen van Alex. Vandaar dat ik dit keer geen aangifte heb gedaan, dat kan voor je eigen fiets. Pro forma hier nog wel een omschrijving. Mocht je een fiets zien die voldoet aan de volgende omschrijving, wil je dan alsjeblieft de berijder in de gracht gooien, de fiets meenemen, en mij en de politie bellen (en de brandweer om de berijder uit de gracht te vissen):

• Merk: Virgo
• Type: Citybike, 6-speed
• Kleur: Blauw
• Kenmerken: Voorrem werkt niet, achterrem amper (dat zal ze leren!), een vrij nieuwe spin achterop bevestigd, nieuwe achterband, bloemetje bevestigd aan de linker voorrem.

Beelden zeggen meer dan woorden:

Ik ben al een tijdje bezig een homepage te maken voor het koor waar m’n moeder in zingt: Regionaal kamerkoor Cantabel (dit is natuurlijk een wanhopige poging om door middel van links Google zover te krijgen de pagina te indexeren). De site is nog niet af, daarom nu een verschrikkelijke tijdelijke pagina, waarvan er al veel te veel zijn op internet. Mocht je echt wat willen weten over het koor, dat overigens goed kan zingen, dan kun je op de ontwerppagina eens kijken.

En jawel, ook dit jaar was er weer een vrijmarkt in Utrecht. Net als vorig jaar ben ik ‘s avonds met Peter de stad in geweest, dit keer in het gezelschap van zijn vriend Bernhard. Het was weer een lekker drukke markt, met vrijwel geen zinnige dingen in de verkoop. Mijn idee voor volgend jaar is om rommel van huis mee te nemen en die onopgemerkt bij de handelswaar van anderen neer te zetten. Ik werd op straat nog herkend door benedenbuurman Frits, die honderden decoratieve kaboutertjes probeerde te slijten. Aan de andere kant werd ik tegengekomen door een stel allochtone collegae, die een rugzak vol biertjes bij zich hadden: goed geïntegreerd als ze zijn hadden ze bedacht dat dat goedkoper is.

Vanochtend heb ik de vroegte van de markt gemist, door een vrij uitgebreid uitslapen. Wel ben ik ‘s middags nog met Imre en Yo-yi op de markt geweest. Nu bleken er ineens allemaal leuke spullen te liggen! Yo-yi heeft nog om een euro gepingeld, zodat ze nu cactussen voor een prikkie heeft. Ik heb bij een theekraampje nog wat zegels gekregen, terwijl ik niet eens wat had besteld. En m’n telefoonnummer staat genoteerd, de mevrouw van de thee belt als ze nog meer zegeltjes vindt (allemaal voor Carolien natuurlijk). Tegen het eind van de markt heb ik nog een paar miskopen gedaan, voor een totaal van 69 eurocent (ik heb ook een cent afgedongen).

Een van de verkopers gaf bij al z’n handelswaar een uitnodiging voor het concert van Dekoor op 20 mei in de Pieterskerk. Komt allen, ik kom – zonder tegenbericht – ook.

Ook niet onvermeld mag blijven mijn bezoek aan de PhDays 2005, een informeel weekendje weg met alle numerieke AIO’s, OIO’s en andere PhD-studenten uit Nederland en België. In totaal een man of 20. Gelukkig zijn foto’s vastgelegd op de gemelde website. De verrassingsactiviteit van zaterdag bestond uit een wandeling van dik 15 kilometer, tijdens welke ik me prima vermaakt heb met het spelletje “Backup” (spelregels op aanvraag beschikbaar). Na de wandeling was iedereen lekker uitgeput, dus waren we goed voorbereid voor de volgende verrassingsactiviteit: indoor-skeeleren. Na een korte introductie door de baas van de toko, een voormalige varkensboer, hebben we eerst een paar rondjes geklunsd, en daarna zijn we overgegaan op tikkertje: skeeleren voor gevorderden.

In de rest van het weekend heb ik een hoop gescrabbeld met mijn mede-Utrechters. Een klein voorbeeldje hiervan:

Een dagje zeilen vormde dit jaar het personeelsuitje van het Mathematisch Instituut, waar ik nu werk. Een beschrijving van zo’n personeelsuitje lijkt al snel op de beschrijving van een fijne dag van Drs. P. en daarom waag ik me er maar niet aan. De beknopte versie is dat we heerlijk gezeild hebben, ik met Els en Martijn nog enkele smartlappen ten gehore heb gebracht, we in Marken even hebben aangemeerd (waar een mallote collega nog gezwommen heeft), en ons prima vermaakt hebben.

Wat moet je je voorstellen bij een universitaire sportdag? In ieder geval veel niveauverschillen. Natuurlijk zijn wiskundigen beter in wiskunde dan scheikundigen, en vice versa. Maar kennelijk zijn scheikundigen ook beter in voetbal. Zoveel beter, dat we in een treffen op een nederlaag van 13-0 stuitten. Een andere wedstrijd kwam ons op 4-0 te staan, ook verloren dus. Hierna moest ik helaas het team verlaten, om naar het afstudeerpraatje van mijn jaargenote Setareh te gaan. Dit heeft het team gelukkig geen kwaad gedaan, hierna heeft het wiskundeteam alle wedstrijden gewonnen, wat ons een respectabele 9e plaats opleverde (van de 14).