Gisteravond was de eerste AiO-movienight. Dat wil zeggen dat we met 10 AiO’s een film hebben geprojecteerd in de kelder van het wiskundegebouw. De film in kwestie was Fear and Loathing in Las Vegas, een bijzonder merkwaardige film. Persoonlijk vond ik de tweede film leuker, Wallace and Gromit, zeker als je de leukheid per tijdseenheid bekijkt.
Minder leuk was dat ik na afloop mijn sleutelbos kwijt was. Daardoor kon ik mijn fiets niet meer openmaken (waarvan ik nog juist zelf het achterlicht had gerepareerd), en kon ik mijn huis niet in. Alex was zo vriendelijk om bij hem thuis de reservesleutel van mijn voordeur op te halen, of wat daarvoor moest doorgaan: we zullen wel nooit weten waar deze sleutel wel van was. Toen ik om elf uur overging op plan B – onverwacht gaan logeren bij Liefke – bleek Sira daar te zijn, die ook mijn reservesleutel heeft. Zo had ik toch weer geluk.
M’n sleutels heb ik inmiddels terug, ze lagen op de projector in het lokaal waar ik gisteren lesgaf.
Ik ben al de hele dag bezig de gevolgen van de pechdag van gisteren op te heffen. Het begon ‘s ochtends vroeg al lekker: m’n veter knapte. Aan het eind van de dag begaf m’n laptop het. Ik sta nu in de Apple-winkel op een demo-model te typen, en zal voorlopig niet erg online zijn. (Leve Apple…). Doordat ik me flink kwaad gemaakt heb, ook al omdat dit probleem mij niet onbekend is, wordt hij waarschijnlijk toch nog onder garantie gerepareerd. De foto is trouwens van de iBook van Maartje, die ook deze week overleed (haar iBook dus).
Voor de positieve noot: ik heb tijdens het faculteitsvoetbal gisteren twee doelpunten gezet!
Het is maandag, ik zit ziek op de bank, op de radio is “It never rains in Southern California”, en buiten hangt de was nog. Het is duidelijk dat ik hier niet in Southern California ben.
En dan ten slotte het weeroverzicht:
Vannacht eerst nog donker, morgen kans op meer licht
Bij het ophangen van de was (aan mijn waslijn die de helft van m’n tuin in beslag neemt) kwam ik net tot een onthutsende ontdekking: er zat een dode vlieg vastgeplakt aan de wasknijper. Ik vind vliegen – dood of niet – een beetje onsmakelijk, dus ik wilde ‘m loshalen met een andere knijper. Tot mijn verbijstering zat ook aan deze knijper een dode vlieg, en aan maar liefst drie andere knijpers ook. Sommige knijpers werden zelfs bezet door twee dode vliegen! Ik weet dat sommige dieren in een donker hoekje wegkruipen om dood te gaan, maar ik wist nog niet dat vliegen hiervoor wasknijpers gebruikten. Misschien een speciaal soort vliegen?
Jawel, ik ben terug! En ook m’n website. Ik weet niet wie alle bezoekers waren die vorige maand 1 gigabyte gegevens van m’n website hebben gedownload, ik zal deze maand eens in de gaten gaan houden of er echte grootverbruikers tussen zitten (ter informatie, het maakt niets uit hoe vaak je m’n weblog bekijkt, al schrijf ik meestal niet veel meer dan eenmaal daags). M’n website is dus terug van offline, ikzelf ben terug uit Wenen en Parijs. Allebei voor een bijeenkomst in het kader van het Europese IHP-project (Improving Human Potential), dat nu is afgelopen.
Ik ben op nog een manier terug van weggeweest, namelijk ik ben weer (bijna) beter, nadat ik het afgelopen weekend ziek was. Ziek zijn is stom! Zal ik schrijven dat ik op nóg een manier terug ben? Het academisch jaar is begonnen, en ik geef weer onderwijs. Alle collega’s zijn ook weer terug op de universiteit, dus de faculteit leeft weer. Met als resultaat onder andere een heleboel wiskundefruitgrapjes, en daarna zelfs grapjes in het iets obscuurdere genre wiskundefransekaasgrapjes.
Deze website trekt om de een of andere reden momenteel veel te veel bandbreedte. Het kan dus gebeuren dat hij tot het eind van de maand uit de lucht is. Dat is niet zo erg, want ik ben er toch niet (ik schrijf dit vanuit de collegebanken in Wenen). Tot in oktober!
Wederom heb ik wat geleerd. Tot Liefkes ontsteltenis wist ik vrijwel niets van de zogenaamde kroningsrellen. En daar schaamde ik me ook wel wat voor. Waarom weet ik hier niks over? Misschien omdat mijn Cultureel Woordenboek nog bij Imre ligt? Om het goed te maken heb ik een uitzending van Andere Tijden over de rellen aan de Vondelstraat (net voor de kroningsrellen) bekeken. Schokkend inderdaad dat het (kennelijk?) nodig was om tanks in te zetten in Amsterdam. Verder staat er nog een artikel online met de titel Geen Woning Geen Kroning.
En zo leer ik er steeds weer iets bij. Overigens zij opgemerkt dat de politie heden ten dage heel vriendelijk is, ik kreeg vorige week bij een fietslichtcontrole nog een compliment dat mijn lampje het goed deed. Wellicht staat dit niet helemaal in verhouding tot het voorgaande, dit te uwer beoordeling.
Men zou zich kunnen afvragen wat ik zoal op m’n werk doe. Wel, ik lees artikelen, ik programmeer wat in Mathematica. En soms kom ik daarbij opmerkelijke dingen tegen. Zoals de bovenstaande uitdrukking, een bijzonder moeilijke manier om nul op te schrijven.
Het schijnt dat ik de horeca in ga, naar voorbeeld van mijn broers Pieter (kok in Stavoren) en Jaap (barman in Groningen). In een Duitstalig boekwerk over Nederland anno 2060 sta ik genoemd als de eigenaar van café-restaurant ‘t Weeshuis, dat dan verhuisd schijnt te zijn van het Domplein naar de Springweg (de Springweg op zijn beurt is verhuisd naar Tuindorp).
Utrecht heeft gelukkig de beide grote overstromingen doorstaan, wel is in 2006 de Domkerk door een orkaan ingestort (was die dat niet al in 1674 gebeurd?). Opvallend is op de horecapagina verder dat ook Toque Toque en Het Oude Tolhuys in handen zijn gekomen van twee wiskundigen die nu mijn collega’s zijn. Het hele verhaal is na te lezen in deze PDF (van deze site).
Overigens heb ik geen idee hoe de schrijver aan mijn naam komt, maar ik ben blij dat ik er in 2060 nog ben, en kennelijk horecabaas word.
Graag uw aandacht voor een berichtje op nu.nl (geraadpleegd 21 augustus 2006, 17:48). Het gaat erover dat op de redactie van een Zweedse nieuwszender een TV met daarop een pornofilm aanstond, en dat deze TV tijdens het nieuws te zien was. Een sappig nieuwtje dus. Het bericht op nu.nl bevat echter een spelfoutje, die je toch aan het denken zet. Misschien kan een van de vaste pornokijkers onder u mij uitleggen wat het vet gedrukte woord hieronder betekent? (Ik durf het niet te herhalen.)
De Zweden werden op deze manier getrakteerd op beelden vol groepsseks en anale uitspattingen. Een Zweedse baas van de zender kan het bepaald niet waarderen. “Ik ben geschokt en overstuur”, aldus Per Yng van SVT tegenover de Zweedse krant Expressen. “Het is totale waanzin.”
Tammo 80