Tammo 80

Home / Weblog / Java / Reizen / Taalverhaspelingen

15 October 2008

Lingo

We hebben net in de koffiepauze even 19-letterwoordenlingo gespeeld. Ik vond het bewonderenswaardig (18 letters) dat Vincent meteen met een negentienletterwoord (20 letters) op de proppen kwam: oudedagsvoorziening. De daarop volgende woorden waren iets exotischer.

19-letterwoordenlingo

12 October 2008

Nieuwe camera

Sari met nieuwe camera
Nadat m’n mooie Fuji vorige maand kapot is gevallen heb ik nu een nieuwe camera gekocht. Hij is iets groter dan de vorige, maar heeft dan ook meer megapixels, meer zoom, en meer instellingen om mee te spelen. Dus de volgende keer als ik jullie tref maak ik een mooie foto.

7 October 2008

Very lucky man

Ik werd net voor een stoplicht aangesproken door een Indiase meneer, die mij meldde dat ik een very lucky man ben. Dat had hij—ongehinderd door haar—op mijn voorhoofd gelezen. Hij vertelde verder dat ik intern misschien niet zo gelukkig was (ik moest inderdaad nodig plassen), en dat ik niet te diep moest nadenken (daar gaat m’n promotie).

Tot slot, het stoplicht was inmiddels twee keer groen geweest, meldde hij me dat er in december drie very lucky things gaan gebeuren. Ik hou u op de hoogte.

5 October 2008

Groot Coevorder Dictee

Groot Coevorder Dictee
Vandaag heb ik, namens Hoveniersbedrijf Van Veen, meegedaan aan het Groot Coevordens Dictee. Dit dictee was georganiseerd door de Rotary Club Coevorden, maar de deelnemers kwamen geenszins allemaal uit de Rotary. Ik trof veel Hesselaars, waaronder m’n tandarts, de notaris en de oud-docent Nederlands van m’n broer.

De tekst was opgesteld door docent een andere oud-docent Nederlands, Jaap Bruijn, en was bepaald niet makkelijk. Zo zaten er woorden in als geïnundeerde landouwen (onder water gezette landstreken), privilegiën (landrechten), procrustusbed (een martelwerktuig), kwinkelerende fitissen (helder zingende zangvogels) en deathmetalmuziek (volgens de Witte Spelling vast death-metalmuziek).

De burgemeester van Coevorden, Bert Bouwmeester, las de tekst voor, naar mijn idee minstens zo goed als Philip Freriks het nationale equivalent presenteert. Het dictee is gewonnen door de Coevorder wethouder van onderwijs, die vijf fouten had. Het gemiddelde was zesentwintig fouten, ik had er zestien (waarvan twee door het niet uitschrijven van telwoorden). Coevorden Huis aan Huis had een reporter ter plaatse, hij schreef ook een uitgebreid verslag.

1 October 2008

Bij de kapper

Ik raak nogal eens dingen kwijt (zoals mijn spiksplinternieuwe iPod, maar daar wil ik het niet eens over hebben). Zo ben ik laatst bij de kapper naast mijn haar een CD met foto’s kwijtgeraakt. Dat van die CD wist ik niet eens, ik had de foto’s al afgedrukt bij de HEMA, en me verder niet al te zeer bekommerd om de CD. Zo niet Mustafa, mijn kapper.

Aan het eind van de bewuste dag, het zal inmiddels zo’n drie maanden geleden zijn, vond hij het schijfje op de leestafel. Omdat hij de naam erop niet kon thuisbrengen, heeft hij eerst eens geprobeerd om de CD in de radio te stoppen. Dat werkte niet. Geïnspireerd door het opschrift “Foto’s HEMA” heeft hij hem toen in zijn computer gestopt, en heeft op de foto’s mij herkend.

Vandaag ben ik weer naar de kapper geweest, en kreeg ik mijn foto’s weer terug. Ik was een beetje bezorgd toen Mustafa vertelde de foto’s bekeken had, maar na inspectie blijken het allemaal heel beschaafde foto’s te zijn. Ik hoop nog dat de iPod op zo’n manier weer opduikt.

26 September 2008

Topo

Mijn zus Lotte MSN’de deze week of ik toevallig een site wist waar je topografie-kaarten kunt downloaden. Zij moest namelijk oefenen voor haar toets, maar was het oefenvel kwijt (het zal in de familie zitten). Ik heb even geoefend, en kwam meteen bij de ideale site: TopoMania. Je kunt er landen laten aanwijzen, of een hoofdsteden/landendtoets doen. Ik heb meteen zelf ook even geoefend, en kwam tot de schokkende conclusie dat ik zou zakken voor Oost-Europa. Daarom heb ik onder het mom van Lotte overhoren zelf ook even geoefend. U mag mij dus, in ieder geval de komende week, overhoren over Oost-Europa. Ik weet al dat de hoofdstad van Albanië Tirana is, althans dat vertelde een mevrouw in de winkel desgevraagd, toen ik even geen Google bij de hand had.

14 September 2008

Loyaliteitsprogramma

Ik kreeg net een brief van SetPoint, een winkel waar ik twee jaar geleden een broek heb gekocht. De brief was geadresseerd aan Mw. T.J. van Dijkema. Zij willen kennelijk hun adressenbestand updaten:

U bent een van onze gewaardeerde klanten en dat betekent veel voor ons. Om dit in de toekomst nog duidelijker te laten blijken, hebben we enkele veranderingen doorgevoerd die onze prettige relatie verder gaan versterken.

En of ik meteen mijn gegevens wilde invullen op de nieuwe site, waarvoor ik bij besteding vanaf €100 maar liefst €15 euro korting zou krijgen (vraag: als een nieuwe broek €105 zou kosten, krijg ik dan wel korting, waardoor de besteding minder dan €100 zou worden?). Ik hou er niet zo van dat al mijn maten maar bekend worden, uit oogpunt van privacy, en heb de volgende gegevens ingevuld:

Mijn profiel

Benieuwd of ze in de nieuwe collectie iets hebben voor een stevig gebouwd persoon van 1 meter 60, met T-shirtmaat XS, met extra lange mouwen. Deze fictieve persoon is duidelijk vrij zwaarlijvig, wiens BMI met 47 vrij ver in het rood zit.

7 September 2008

Drukke zaterdag

Wat doen mensen zoal op zaterdag? Dingen die ik erg geschikt vind voor een zaterdag zijn verhuizen, een kast in elkaar zetten, en wat klussen. En dat is precies wat ik gisteren gedaan heb: ‘s ochtends Franka verhuisd, en ‘s middags een Lundia-kast in elkaar gezet. Die kast paste niet helemaal, dus heb ik hem een beetje gedecoupeerd met mijn decoupeerzaag.

‘s Avonds was ik van zoveel drukke werkzaamheden danig moe (doch voldaan) en ben ik mooi op tijd naar bed gegaan. Te uwer kennisname.

Afstuderen

Het is de laatste tijd wat druk met afstuderen en promoties: onlangs is Sander gepromoveerd, donderdag mocht Brenda haar journalistiek-certificaat ophalen, en ook (zelfs) Willem heeft zijn afstudeerpraatje gehouden. Vrijdag was de beurt aan Sira: zij mocht haar bul ophalen in de Janskerk. Ze heeft psychologie gestudeerd, en daar zijn buluitreikingen nogal massaal. Sira zat in de sessie A tot en met E. Het ging op alfabetische volgorde. Vooraf werd nog even aangekondigd dat zo’n buluitreiking niet spannend is: iedereen krijgt gewoon z’n bul, de cijfers zijn al bekend. Groot was dan ook onze verontwaardiging toen Sira werd overgeslagen. Toen mevrouw Ensing als laatste werd aangekondigd hebben we ingegrepen: Machteld is naar de examencommissie gesneld, die gelukkig onderop een grote stapel ook de bul voor Sira hadden liggen.

Gids in Amsterdam

Riek & Jessica
Vorige week was mijn tante Riek met haar kleindochter (mijn achternicht) Jessica uit Canada op bezoek. In die week moest Jessica zo veel mogelijk van Nederland, en het liefst ook de rest van Europa zien, want zo vaak vlieg je ook weer niet naar de andere kant van de oceaan. Ik heb ze uitgenodigd om ook eens naar het westen te komen, want ze moesten natuurlijk Amsterdam zien. Omdat ik daar redelijk vaak werk, heb ik voorgesteld als gids op te treden.

Dat viel me niet mee. Gelukkig wist ik de Dam redelijk rap te vinden, en op instructies van m’n vader wist ik ook de Kalverstraat te vinden. Van daar zijn we door het Begijnhof richting Rembrandtplein gelopen, waar we wat gegeten hebben. Daarna zijn we met de tram richting Van Goghmuseum gegaan. Daar heb ik mijn favoriete Van Gogh-schilderij vastgesteld: De slaapkamer. Ook Jessica kozen hun favoriet: Jessica De witte boomgaard” en Riek Mand met viooltjes op een tafel.

Later hebben we met veel moeite de Wallen gevonden (ik heb zelfs de weg daarnaartoe moeten vragen, daar kom je in een andere stad niet mee weg). Toen we er eenmaal waren zijn we snel weer weggegaan, met blosjes op de wangen. Onderweg heb ik op het Max Euweplein nog een leuke foto genomen, wat de laatste foto met deze camera ging worden: even verder liet ik mijn camera met de lens op de straatstenen vallen, wat hem noodlottig is geworden.

Inmiddels zitten Riek en Jessica weer in Canada, waar ik ze volgend jaar hoop op te zoeken.

« Nieuwere berichtenOudere berichten »